Hoe werkt het? (klik om te openen)
Via Vraag het een professional kun je vragen stellen aan een deskundige op kanker.nl. Bijvoorbeeld een vraag over je diagnose of de onderzoeken die je krijgt. Of vragen over je behandeling en de bijwerkingen daarvan. Ook kun je bij ons terecht voor vragen over je leven met/na kanker. De deskundige kan met je meedenken en uitleg geven. Goed om te weten: de professionals vervangen nooit je eigen arts, verpleegkundige of hulpverlener. Die blijft altijd je eerste aanspreekpunt.
Hoe kunnen we je het beste helpen?
Heb je een vraag over iets in je online patiëntendossier? Bespreek die altijd eerst met je arts. Heb je er daarna nog vragen over, dan kun je bij ons terecht. Maar vraag altijd eerst je arts.
Stel je vraag zo duidelijk mogelijk
Wat zet je in je vraag? Dit kan belangrijk zijn om te noemen:
- Welke onderzoeken je hebt gehad
- Het stadium van de ziekte
- Kenmerken van de tumor, bijvoorbeeld hormoongevoeligheid of genmutaties
- Uitslagen van onderzoeken: bijvoorbeeld de PSA-waarde of de CIN-uitslag
- De eindconclusie in het verslag van weefselonderzoek
Heb je vragen over bijwerkingen of gevolgen van de behandeling? Schrijf dan bijvoorbeeld:
- Welke medicijnen je gebruikt of hebt gebruikt
- Wanneer je bestraling kreeg
- Wanneer je geopereerd bent
Heb je vragen over omgaan met kanker? Schrijf dan bijvoorbeeld:
- Welke problemen je ervaart. Heb je bijvoorbeeld last van angst of onzekerheid, of problemen met je relatie? Of heb je vragen over hoe het gaat met je werk?
Wat kun je beter niet doen?
- Plaats niet het hele verslag van weefselonderzoek.
- Plaats geen afbeeldingen van scans of röntgenfoto's.
- Plaats geen foto’s van bobbeltjes, vlekjes en dat soort dingen.
- Plaats geen namen, telefoonnummers, mailadressen van jezelf of zorgverleners.
Gebeurt dit toch? Dan moeten we dit soort extra gegevens helaas verwijderen.
Vind je het moeilijk om een vraag te stellen? Dan kunnen de voorlichters van kanker.nl helpen bij het maken van een vraag.
Goed om te weten:
- Alle vragen en antwoorden zijn openbaar. Elke bezoeker van kanker.nl kan de vraag en het antwoord meelezen. Gebruik daarom altijd de naam die je hebt gekozen toen je een account aan hebt gemaakt.
- Onze professionals stellen geen diagnose, geven geen second opinion en geen behandeladvies. Heb je klachten die door kanker kunnen komen, dan kun je het beste naar je huisarts gaan.
Hoe werkt het?
- Om een vraag te kunnen stellen heb je een account nodig. Heb je een account dan moet je eerst inloggen.
- Kies de professional(s) aan wie je een vraag wilt stellen. Klik op Stel je vraag en klik daarna op vraag versturen.
- De professional probeert je vraag zo snel mogelijk te beantwoorden.
- Je krijgt een melding op je overzicht met activiteiten als je vraag beantwoord is.
Hulp voor kind 10 jaar met angstklachten
Goedemiddag,
ik hoop dat jullie mij op weg kunnen helpen. Ik heb 2 jaar geleden de diagnose kanker gekregen. Inmiddels behandeld, situatie is lichamelijk momenteel aardig stabiel, mentaal gaat het best goed met me. Mijn kind van 10 jaar oud heeft echter sinds een maand of 6 toenemende angstklachten en vage lichamelijke klachten. Bijvoorbeeld pijn in het been, moeite met ademhalen, buikpijn, gevoel van iets in haar keel hebben. Haar angst is vooral gericht op: bang om kanker te krijgen (ook andere vormen van kanker dan dat ik heb), bang zijn voor een hartaanval, bang dat er wat in het eten zit en ze daar ziek van wordt. Inslapen gaat daardoor moeilijker (want: piekeren). Kind hangt letterlijk en figuurlijk aan mij: zoekt mij veel op, zoekt ook geruststelling bij mij, is meer gespannen als ze ergens zonder mij naar toe moet (angst om dan bijv. een hartaanval te krijgen en ik er dan niet ben om te helpen/er over te praten). Ze geeft zelf ook aan dat ze bang is, omdat ze geen controle heeft over wel/niet ziek worden. Ik zou graag willen weten: waar kan ik terecht voor hulp aan mijn kind? Kan dit iets zijn dat begeleid kan worden door een psycho-oncologisch centrum? Via huisarts kom ik niet veel verder: die heeft bij mijn kind een aantal lichamelijke onderzoekjes gedaan en geeft aan dat ik naar de gemeente moet als ik wat wil met de angstklachten van mijn kind. Ik heb de indruk dat huisarts ook geen mogelijk verband legt tussen de klachten van mijn kind en mijn medische situatie. Of dat verband er is, weet ik zelf niet goed, maar het lijkt me wel reeel dat kinderen angstig worden als ze een kankertraject met een ouder meemaken?
Alvast hartelijk dank voor het meedenken.
Antwoord
Beste Kim,
Dank voor uw vraag. Het is begrijpelijk dat kinderen bang kunnen worden als de ziekte kanker zo nabij is (geweest). Kanker is een hele heftige ziekte en kinderen zien hoe ingrijpend een behandeling is, hoe zwaar hun dierbare het heeft (gehad) en voelen zich vaak machteloos. Ook als de artsen juist vol vertrouwen hebben gezegd dat ze het goed kunnen behandelen, kunnen hun patiënten en hun families bang zijn. Alles wat vroeger normaal was zoals kleine lichamelijke klachten waar men geen aandacht aan schonk, kan nu reden zijn om te denken dat het kanker is. We zien dat vaak.
Kinderen gaan juist, als de rust na de tijd van ziekenhuisbezoeken ed is wedergekeerd, verwerken wat ze hebben meegemaakt. Vaak gaat dat gepaard met grote gevoelens en ander gedrag dan ze voorheen hadden. Er is de veiligheid en de ruimte om echt te voelen wat er is gebeurd. Ook zij moeten weer een nieuwe balans vinden en vertrouwen leren hebben in het leven.
De manier waarop haar omgeving met haar angst omgaat kan uw dochter enorm helpen. Het valideren dat het begrijpelijk is dat ze nu angsten heeft (ze heeft net meegemaakt hoe naar het was), maar ook relativeren door te beseffen dat dit nu echt een andere situatie is en dat ze nu weer moet leren dat het oke is en dat de kans echt heel klein is dat zij ook zo ernstig ziek is. Aanmoedigen om de dingen te blijven doen waar ze bang voor is, is iets waarin u kan helpen. Door vermijding kan uw dochter de conclusie trekken dat de situatie echt bedreigend is. Ze leert dan immers niet dat er niet gebeurt waar het bang voor is. Stapje voor stapje doen waar je bang voor bent maakt dat angst minder wordt. U kunt ook uitleggen dat angstige gedachten ook maken dat je lijf meer verkrampt en je daardoor eerder hoofd- en buikpijn hebt. Juist die nare gedachten bedenken geeft echte pijn in het lichaam. Ontspannen door diep ademhalen of jezelf slap te maken helpt de pijn op te lossen.
Het is fijn dat uw huisarts haar klachten zo serieus heeft genomen en haar heeft onderzocht. Dat kan uw dochter ook rust geven. Hij kan voor psychische klachten rechtstreeks verwijzen naar de hulpverlening, maar de gemeentes vergoeden inderdaad de jeugdzorg. Jeugdzorg vergoeding is gebonden aan de gemeente waarin uw kind staat ingeschreven en de regels die uw gemeente daar over heeft bedacht en de contracten die de gemeente met zorginstellingen al dan niet is aangegaan. Of de zorg door een psycho-oncologisch centrum wordt vergoed is dus afhankelijk van uw gemeente. Hierbij een overzicht met alle psycho-oncologische centra in Nederland. https://www.kanker.nl/hulp-en-ondersteuning/vind-hulp-bij-kanker/zorgaa… Mogelijk dat er een in uw omgeving is, die ook jeugdzorg biedt en een contract heeft met uw gemeente. Met deze angstklachten is het ook mogelijk om via de reguliere jeugdGGZ psychologische behandeling te krijgen. Ze kan daar ook leren omgaan met haar piekergedachten en angsten, dat hoeft niet per se in een psycho-oncologisch centrum behandeld te worden.
Hoe begrijpelijk en gewoon deze angsten voor kinderen die dit meemaken ook zijn, we hopen dat de juiste begeleiding voor uw dochter snel is bereikt zodat ze weer kan vertrouwen in haar gezondheid, het leven en de toekomst.
Hartelijke groet,
Kinderpsychologen IDC