Via Vraag het een professional kun je vragen stellen aan een deskundige op kanker.nl. Bijvoorbeeld een vraag over je diagnose of de onderzoeken die je krijgt. Of vragen over je behandeling en de bijwerkingen daarvan. Ook kun je bij ons terecht voor vragen over je leven met/na kanker. De deskundige kan met je meedenken en uitleg geven. Goed om te weten: de professionals vervangen nooit je eigen arts, verpleegkundige of hulpverlener. Die blijft altijd je eerste aanspreekpunt.
Hoe kunnen we je het beste helpen?
Heb je een vraag over iets in je online patiëntendossier? Bespreek die altijd eerst met je arts. Heb je er daarna nog vragen over, dan kun je bij ons terecht. Maar vraag altijd eerst je arts.
Stel je vraag zo duidelijk mogelijk
Wat zet je in je vraag? Dit kan belangrijk zijn om te noemen:
- Welke onderzoeken je hebt gehad
- Het stadium van de ziekte
- Kenmerken van de tumor, bijvoorbeeld hormoongevoeligheid of genmutaties
- Uitslagen van onderzoeken: bijvoorbeeld de PSA-waarde of de CIN-uitslag
- De eindconclusie in het verslag van weefselonderzoek
Heb je vragen over bijwerkingen of gevolgen van de behandeling? Schrijf dan bijvoorbeeld:
- Welke medicijnen je gebruikt of hebt gebruikt
- Wanneer je bestraling kreeg
- Wanneer je geopereerd bent
Heb je vragen over omgaan met kanker? Schrijf dan bijvoorbeeld:
- Welke problemen je ervaart. Heb je bijvoorbeeld last van angst of onzekerheid, of problemen met je relatie? Of heb je vragen over hoe het gaat met je werk?
Wat kun je beter niet doen?
- Plaats niet het hele verslag van weefselonderzoek.
- Plaats geen afbeeldingen van scans of röntgenfoto's.
- Plaats geen foto’s van bobbeltjes, vlekjes en dat soort dingen.
- Plaats geen namen, telefoonnummers, mailadressen van jezelf of zorgverleners.
Gebeurt dit toch? Dan moeten we dit soort extra gegevens helaas verwijderen.
Vind je het moeilijk om een vraag te stellen? Dan kunnen de voorlichters van kanker.nl helpen bij het maken van een vraag.
Goed om te weten:
- Alle vragen en antwoorden zijn openbaar. Elke bezoeker van kanker.nl kan de vraag en het antwoord meelezen. Gebruik daarom altijd de naam die je hebt gekozen toen je een account aan hebt gemaakt.
- Onze professionals stellen geen diagnose, geven geen second opinion en geen behandeladvies. Heb je klachten die door kanker kunnen komen, dan kun je het beste naar je huisarts gaan.
Hoe werkt het?
- Om een vraag te kunnen stellen heb je een account nodig. Heb je een account dan moet je eerst inloggen.
- Kies de professional(s) aan wie je een vraag wilt stellen. Klik op Stel je vraag en klik daarna op vraag versturen.
- De professional probeert je vraag zo snel mogelijk te beantwoorden.
- Je krijgt een melding op je overzicht met activiteiten als je vraag beantwoord is.
Co-ouderschap, kanker en jonge kinderen
Korte situatieschets:
Vorig jaar zomer ben ik gescheiden van de moeder van onze jonge kinderen (<9 jr). Ik heb net mijn eerste kuur achter de rug. Zorgen voor mijzelf kan ik door de kanker (tijdelijk) niet. Kinderen wonen i.p.v. 50% daarom nu 100% bij haar. Gedachtes van moeder over wanneer onze kinderen bij mij kunnen zijn verschillen van mijn gedachtes. Zij houdt ze graag bij haar, omdat zij, naar mijn inziens, het te moeilijk vind om om te gaan met de emoties van de kinderen. Onder de noemer draagkracht van de kinderen zet ze dit weg en besluit ze of de kinderen wel of niet mijn kant op kunnen komen ("Het is te zwaar voor ze om nu bij je te zijn").
Ik ben op zoek naar ervaringen, advies, tips, literatuur zodat ik hier, onderbouwd, met mijn ex uit kan kom. Het gaat dan niet zo zeer over hoe ik met mijn ex om moet gaan, maar over wat er voor de kinderen goed is. Moeten we naar een vast schema van korte momenten samen? Wat als moeder zegt dat de kinderen aangeven niet te willen? Hoe hoor ik mij op te stellen naar de kinderen? Hoe hoort zij zich op te stellen naar de kinderen?
Antwoord
Beste Roderick,
Bedankt voor je vraag. We kunnen ons voorstellen dat dit een ingewikkelde situatie voor je is.
Vanuit het Ingeborg Douwes Centrum zijn wij van mening dat het belangrijk is om eerlijk en open te communiceren over kanker binnen het gezin en kinderen hier ook bij te betrekken. Hebben jullie de kinderen verteld dat er sprake is van kanker? Uit onderzoek en de klinische praktijk is gebleken dat het belangrijk is om met de kinderen te bespreken dat er sprake is van kanker en wat voor gevolgen dit heeft voor het gezin, en hoe jullie de zorg voor jullie kinderen regelen. Daarnaast zien we ook dat kinderen betrekken bij de ziekte juist minder bang maakt. Er zijn hiervoor een aantal redenen:
Wij raden dus aan om samen met je ex-partner te bekijken hoe je je kinderen wel kan blijven zien en je rol als vader kan vervullen. Hierdoor snappen kinderen ook beter wat er aan de hand is, wat weer helpt in hun verwerking. Het is wel belangrijk om kinderen hier goed op voor te bereiden: wat is er veranderd? Ziet papa er anders uit, wat kan hij wel/niet, wat gaan ze zien? Als het voor jou (te) zwaar is om je zorgrol te vervullen als de kinderen bij jou zijn, kan je ook kijken of je extra hulp uit je omgeving kan inschakelen.
Als dit voor jullie prettig voelt, kan je bijvoorbeeld beginnen met vaste korte momenten samen met je kinderen, waar je ex-partner eventueel bij is. Zo kan zij de reacties van jullie kinderen ook zien, wat het ook weer makkelijker maakt om het hier later over te hebben. Deze momenten zou je daarna kunnen uitbreiden. Ook andere vormen van contact (zoals videobellen, foto's en briefjes) kunnen helpen. Daarnaast is het belangrijk om samen aandacht te besteden aan de emoties van jullie kinderen. Wat is er bijvoorbeeld spannend of verdrietig? Met jonge kinderen helpt het om hierover te tekenen of spelen, al kunnen sommigen er ook al goed over praten.
Het belangrijkste uitgangspunt bij dit alles is het belang van jullie kinderen, die er waarschijnlijk bij gebaat zijn dat ze eerlijk betrokken worden, op een manier die past bij hun leeftijd. Het kan meerdere dingen betekenen als moeder zegt dat jullie kinderen niet willen komen, o.a. dat de kinderen niet weten wat ze kunnen verwachten, het spannend vinden, of dat moeder hen wil beschermen. Maar dat betekent niet automatisch dat contact niet goed voor hen is.
Als jullie er samen niet uitkomen zou je ook een neutrale derde (zoals een kinderpsycholoog of maatschappelijk werker uit het ziekenhuis) kunnen betrekken.
Hopelijk heb je iets aan deze adviezen. Op de website van het Ingeborg Douwes Centrum vind je nog meer tips en adviezen hoe om te gaan met kanker binnen het gezin: https://www.ingeborgdouwescentrum.nl/kanker-in-het-gezin/leeswijzer/&nb…;
Mocht je nog vragen hebben, dan mag je altijd weer contact met ons opnemen. Wij denken graag mee.
Veel sterkte in deze tijd.
Hartelijke groet,
de kinderpsychologen van het Ingeborg Douwescentrum