Alpe d'HuZes 2020

Iets wat ik dacht dat niet meer mogelijk zou zijn voor mij, ga ik toch proberen te volbrengen volgend jaar. Ik ga nu zelf de Alpe d'HuZes lopen. Eenentwintig bochten. Ruim veertien km. Is al een pokke-eind als je met de auto omhoog rijdt naar de top! En dan ga ik het lopend doen! En dat nadat ik als late gevolg van de bestralingen onder op mijn rug al 2x spontane breukjes heb gehad. Misschien niet slim. Maar van de andere kant voelt elke vezel in mijn lichaam dat nu het moment is. Drie keer heeft Team Lekker Belangrijk mij meegenomen naar de top.(2015, 2016 + 2017). In 2017 en 2018 ben ik zelf meegegaan met Team Lekker Belangrijk naar Alpe d'HuZes. Ik heb toen vrijwilligers werk gedaan bij de toiletten. 

2017 was speciaal en indrukwekkend omdat dit voor mij dus de eerste keer was. En 2018 was speciaal  omdat Doortje er toen ook was samen met het team van kanker.nl. Doortje was al 2x  eerder naar de top gelopen. Had een heftig jaar achter de rug. En niet meer gedacht nog een keer mee te kunnen. En toch is het Doortje toen gelukt om de top lopend te bereiken. Wat een kanjer. Wat was ik trots op haar. Wat hadden we het fijn daar samen op de berg. En dan apt vanavond de dochter van Doortje mij. Ze kwam bovenstaande foto weer tegen en apte mij daarover. Ik schreef toen gelijk. Dit is het moment om over Alpe d'HuZes te schrijven. Schreef het al eerder aan haar. Maar net als dat Doortje toen veel lotgenoten mee heeft genomen naar de top. Ga ik dat volgend jaar doen. En neem ik Doortje mee. En weet zeker dat Doortje mij gaat helpen om de top te bereiken.

Maar ik ga ook mijn vader en broer meenemen. Mijn vader en broer zijn beide veel te jong overleden ten gevolge van deze vreselijke ziekte. Je kunt nog zo positief zijn maar als de behandeling bij jou niet doet wat ervan verwacht wordt, kun je nog zo graag willen, maar dan kun je op een gegeven moment niet anders dan erin berusten dat het leven voor jou op gaat houden. 

Zo bizar. Maar kanker komt helaas heel vaak in mijn familie voor. Ik heb 3 broers en 3 zussen. Naast mijn beide ouders hebben we met z'n zessen te maken gehad met kanker. Ieder met een andere kankersoort. Mijn vader is dus op 71 jarige leeftijd overleden ten gevolge van uitgezaaide longkanker. Mijn broer is op 61 jarige leeftijd overleden ten gevolge van uitgezaaide prostaatkanker. Twee van mijn zussen hebben ook kanker gehad maar zijn gelukkig genezen. Mijn moeder bleek hierdoor een erfelijke aanleg te hebben, maar zij heeft zelf geen kanker gehad. En nog een zus van mij en een broer bleken toen ook die erfelijke aanleg te hebben maar zijn gelukkig niet ziek. En worden net als mijn moeder hopelijk nooit met deze rotziekte geconfronteerd.

Op 20 april 2015 kreeg ik te horen dat ik borstkanker had. En vrij snel hierna dat ik ook nog één bewezen uitzaaiing op mijn heiligbeen had. Wat een verschrikkelijk heftige tijd was dat toen. Maar mijn oncoloog stelde mij wel gerust. Natuurlijk was die ene uitzaaiing minder gunstig voor de prognose. Maar ik zou nog steeds in opzet genezend behandeld worden. De chemo en de dubbele immunotherapie hebben super goed hun werkje gedaan bij mij. Na de borstamputatie concludeerde de patholoog volledige tumor regressie. Dat betekent dat de patholoog geen één tumorcel meer onder zijn microscoop vond. Toen de chirurg mij deze uitslag vertelde, heeft ze mij in dat gesprek wel 3x gefeliciteerd. Garantie voor de toekomst kon ze mij natuurlijk niet geven. Maar ze zei toen wel tegen mij dat deze uitslag veelbelovend is voor mijn toekomst.

Ik heb het advies gekregen om zeker 10 jaar anti-hormonale medicatie te gebruiken. En omdat ik één bewezen uitzaaiing had, en mijn tumor eiwitgevoelig, krijg ik ook nog steeds elke 3 weken immunotherapie. Inmiddels dus ruim 4 jaar verder. En lijkt het er steeds meer op dat de ziekte echt weg is. Super dankbaar dat dit mogelijk is. Super dankbaar dat er al zoveel behandelingen mogelijk zijn. Één op de drie mensen krijgt te maken met kanker. Wat zou het prachtig zijn als men ooit kan gaan zeggen: vroeger ging je dood aan kanker, maar nu niet meer. Maar daar is wel heel veel geld voor nodig. Om nog meer onderzoek te kunnen doen. Graag draag ik daar zelf een steentje aan bij. Drie keer ben ik door team lekker belangrijk mee naar boven genomen. Nu hoop ik lopend zelf de top te bereiken. Ik hoop dat jij Alpe d'HuZes via mij financieel wil steunen. Ik ben al blij met 1 euro. Elke euro zal ten goede komen aan nog meer onderzoek.

https://www.opgevenisgeenoptie.nl/fundraisers/AnjaDas8927/alpe-dhuzes-2…

Al vast hartelijk dank voor jouw donatie en heel veel liefs van Anja 🌺🌺🌺

 

 

18 reacties

Lieve Anja, wst een heftig verhaal.

Ik sluit me er helemaal bij aan en ik weet zeker dat mijn moeder ( Doortje) bij je is. 

Ik bewonder je kracht en ik vind je een liefe bijzondere vrouw.

Ik heb je een keer in het echt gezien en merkte gelijk dat je een geweldige sterke vrouw was en snap dat mijn moeder je kende . 

Ik zei tegen mijn moeder ook altijd hou vol je kunt het ze ging voor 299% de berg op. 

Helaas na ruim 8 jaar knokken tegen de ziekte was ze uitgestreden maar ik weet jullie nemen haar mee en ze kijkt over jullie schouders mee en zegt hou vol opgeven is geen optie!!!!!! 

Liefs Son 

 

Laatst bewerkt: 04/11/2019 - 07:27

Lieve Son. Als ik mijn ogen sluit zie ik zo jullie moeder weer voor me. Zo'n wijze vrouw. Voor iedereen op het forum een bemoedigend woordje. Zo hard dat uiteindelijk de behandelingen, de ziekte bij je moeder niet meer kon remmen. Zo zwaar moet dit geweest zijn voor haar. En zo zwaar voor jullie. 

Ze heeft zoveel voor kanker.nl gedaan en betekent. Was heel fijn dat ze mijn maatje was. Liefs Dasje 🌺🌺🌺

Laatst bewerkt: 04/11/2019 - 18:18

Wat geweldig dat je het gaat doen. Ik ga in gedachte met je mee. Wat een prachtige foto van jou en Doortje. Wat lief van  Sonja haar reactie.

Je kunt het daar ben ik van overtuigd. 

Liefs Alice😘

Laatst bewerkt: 04/11/2019 - 11:10

Tuurlijk nemen we jou mee lieve Alice. Net als die andere 3 ❤️Jes die thuis blijven. Dank voor je steun. Liefs Dasje🌺🌺🌺

Laatst bewerkt: 04/11/2019 - 18:08

Heel bijzonder Dasje.

Zelf ga ik in september 2020, de Mont Ventoux lopen.

5 jaar na diagnose borstkanker: amputatie  bestralen, chemo, tamoxifen/letrozol     ( voor 1 Jaar) ,deep en hersteloperaties.                                                                                                     5 j aar geleden dat onze zwangere dochter voor mij de mt Ventoux heeft bedwongen op de fiets.                                                                                                                                     2020 het jaar dat ik 60 hoop te worden.                                                                                                Net als jij voel ik in elke vezel dat ik  die berg op wil, voor mijzelf en zeker voor allen die geraakt zijn/worden  door kanker.

Lieve dasje en de vele mede lopers, fietsers,  zwemmers of op welke manier een bijdrage leveren   succes met de voorbereidingen en het bijeen sprokkelen van de donatie munten       

Marieke   

Laatst bewerkt: 04/11/2019 - 11:20

Wat mooi Marieke dat jij net als ik volgend jaar, 5 jaar na het vaststellen van de diagnose zelf de berg op gaan. Ik in juni. Jij in september. Met een heel dubbel gevoel zullen wij daar zijn. Maar ook met een dankbaar gevoel. En wat vooral ook heel indrukwekkend is, zijn alle verhalen. En de  verbondenheid en warmte voor elkaar. Jij zult ook gaan ervaren dat het echt zo is: vreemden worden vrienden. Liefs Dasje 🌺🌺🌺

Laatst bewerkt: 04/11/2019 - 18:06

Beste Anja,

Je stelt een doel. Zo goed....zo ontzettend goed.

Waar moet je heen als je geen doel hebt? 

Succes. Ik maak een kleine donatie over.

En jij? Houdt dit doel voor ogen. Gaat niet zo goed? Denk aan je doel. Sta s'morgens op en denk aan je doel. Doel....doel....doel. Uiteindelijk wordt dit doel een doelpunt!

succes,

Paul

 

Laatst bewerkt: 04/11/2019 - 12:33

Klopt Paul. Dank voor je motiverende reactie. Jezelf een doel stellen geeft kracht en moed. En super bedankt voor je donatie. Ieder van ons is al zo dankbaar dat er al zoveel behandelingen mogelijk zijn. Maar we hopen ook allemaal dat er nog meer behandelingen bij gaan komen. Zodat uiteindelijk niemand meer dood hoeft te gaan door kanker. Lieve groet Dasje 🌺🌺🌺

Laatst bewerkt: 04/11/2019 - 17:59

Geweldig dat je dit gaat doen Dasje! Ik weet zeker dat Doortje met je mee omhoog loopt en je zal steunen op de moeilijke momenten.

Laatst bewerkt: 04/11/2019 - 17:53

Doortje heb jij ook heel persoonlijk gekend. Heel fijn dat ik dit met jou kan delen Rita. Liefs Dasje 🌺🌺🌺

Laatst bewerkt: 04/11/2019 - 18:48
4 november 2019 om 18.02

Mooi verhaal met een prachtig doel in het vooruitzicht. Veel succes met alle voorbereidingen! Ik volg ze graag hier in je blogs.

Liefs Bianca

Laatst bewerkt: 04/11/2019 - 18:02

Hoi Dasje, wat ben jij goed bezig. Je gaat letterlijk en figuurlijk bergopwaarts. Elk jaar een stap verder.....en dan nu zelf naar boven lopen. Echt heel knap. Succes met de voorbereidingen en het opbouwen van conditie. Het ga je goed.......liefs Corrie xxx

Laatst bewerkt: 05/11/2019 - 16:51

Hey lieve Dasje, je bent een toppertje! En ja, natuurlijk gaat het je lukken deze berg op te gaan! Voor Doortje en voor een heel stel anderen en weet je, al diegenen die je zo dierbaar zijn, zullen je vleugels geven als je voor hen op de berg bent. Je komt boven, daaraan twijfel ik geen moment. En anders app je maar even, dan kom ik je helpen! Uiteindelijk zet ik daar dan dezelfde stappen als jij...... Onze positieve energie delen, maakt dat we een berg extra krijgen. 

Komt goed lieverd, ben trots op je! Dikke knuffels xxxxxxx Hebe

Laatst bewerkt: 05/11/2019 - 20:11

Hoi lieve Dasje,

Wat een tragedie in jouw familie met kanker. Ik begrijp helemaal dat je de alp gaat doen. Heel veel succes met dit avontuur!

Groetjes, Nik49XXX

Laatst bewerkt: 06/11/2019 - 23:18