Dit Interview is afgenomen voor Wereldkankerdag 2021.

“In 1997 kreeg ik de diagnose borstkanker. Na een borstamputatie heeft de kanker zich jarenlang rustig gehouden. Tot ik in 2015 foto’s liet maken vanwege nekklachten. Ik bleek 5 tumoren in mijn nek en botten te hebben. De kanker was teruggekomen en uitgezaaid. Ik was volkomen overrompeld. Met dat scenario had ik geen rekening gehouden.

Net op tijd geopereerd

 “Uw hoofd rust op een eierschaaltje”, zei de oncoloog. “Er zijn twee nekwervels aangetast. We moeten u snel opereren.” Dat was een heftig bericht, ja. Maar ik dacht ook: wat een geluk heb ik gehad! Het was net op tijd ontdekt, anders was ik verlamd geraakt.

Ik focus op wat ik wel kan

Ik kreeg 2 metalen pennen in mijn nek. Een ingrijpende operatie, waar ik lang van moest herstellen. Mijn hoofd staat expres een beetje scheef op mijn nek. Ik kan goed zien waar ik loop, maar kan mensen niet recht aankijken. Het is onhandig, maar ik heb ermee leren leven. Ik focus op wat ik wel kan, en dat is nog best veel.

Inmiddels gebruik ik alweer 5 jaar hormonen om de uitzaaiingen te remmen, en ze werken nog steeds. Ik voel me fit, heb weinig klachten en de controles zijn goed. Als ik me zo blijf voelen, kan ik wel 80 worden.

Is het corona of een nieuwe uitzaaiing?

Corona beperkt mijn leven, maar ik voel me niet kwetsbaar

Ik ben niet bang, maar het coronavirus heeft wel invloed op mijn leven. Ik wil graag fit en actief zijn, het beste uit het leven halen. Maar dat lukt maar ten dele, omdat er nu zoveel beperkingen gelden.

Volgens het RIVM behoor ik met mijn 71 jaar tot de kwetsbare groep. Dan moet je dus voorzichtig zijn: niet met het OV, boodschappen doen op rustige uurtjes, weinig bezoek ontvangen. Maar ik voel me helemaal niet kwetsbaar, en wil dat ook niet zijn. Mijn oncoloog zei: “Doe voorzichtig, maar sluit jezelf niet op. Je bent niet kwetsbaarder dan anderen van jouw leeftijd.” Dus ik ga gewoon naar buiten, en blijf ook op mijn 3-jarige kleinzoon passen.

Nu het coronavirus er is, ben ik me wel meer bewust van mijn lichaam. Ik had mezelf afgeleerd om te schrikken van elk pijntje. Je wordt namelijk gek als je dat doet. Nu denk ik bij een hoestje toch vaker: is het corona of een nieuwe uitzaaiing in mijn longen?

Wandelen helpt me en de radio ook

In de eerste helft van het jaar trok ik bijna elke dag mijn wandelschoenen aan. ik vond het heerlijk om buiten te zijn, en maakte veel foto’s. Het najaar vond ik een moeilijke tijd. Ik had toen last van een  winterdepressie en een blaasontsteking die elke keer terugkwam. Daardoor was ik moe, futloos en een beetje somber. Het radioprogramma ‘De ochtend van 4’ hielp me om de dag goed te beginnen. Margriet Vroomans presenteert dat. Zij heeft een opgewekte stem en kan goed interviewen.

Nijmeegse vierdaagse

Ik ben 9 jaar geleden met wandelen begonnen. Ik was toen vaak ziek en zocht naar een manier om fitter en gezonder te worden. Via de plaatselijke wandelclub ontmoette ik leuke mensen en ging ik steeds vaker op pad. Mijn weerstand verbeterde, mijn conditie nam toe. Ik kreeg er steeds meer lol in.

De afstanden werden ook steeds langer. Ik houd wel van een uitdaging, daarom heb ik 2 keer de Nijmeegse vierdaagse gelopen. De tweede keer was 2 jaar na mijn nekoperatie. Dat was zwaar. Als je hoofd in 1 stand staat, heeft dat invloed op je balans. Ik had pijn, maar heb doorgezet. Ik wilde bewijzen: ik ben er weer.

Mijn doel: 1.000 kilometer wandelen in een jaar

Mijn voornemen voor 2020 was om in totaal 1.000 km te wandelen. Dat is me gelukt. Ook voor dit jaar is het mijn doel. Ik kan het iedereen aanraden, juist in coronatijd.”

Kom in contact met Margriet via haar profiel op kanker.nl.