MCLA-145-CL01 studie (onderzoeken voor meerdere groepen kankerpatiënten)

  • Open sinds 01-07-2021

Het onderzoek, een open‐label fase 1‐onderzoek met dosisescalatie naar de veiligheid,
verdraagbaarheid en voorlopige werkzaamheid van MCLA‐145 bij deelnemers met
gevorderde of gemetastaseerde maligniteiten, wordt gesponsord door Incyte Biosciences International Sàrl (“Incyte”) en wordt uitgevoerd door artsen in verschillende ziekenhuizen.

MCLA‐145 (onderzoeksmiddel) is een experimenteel geneesmiddel dat wordt onderzocht door Merus N.V. en Incyte (de “Opdrachtgevers”) voor gebruik bij de behandeling van gevorderde of gemetastaseerde maligniteiten. “Experimenteel” betekent dat MCLA‐145 door geen enkele gezondheidsinstantie Europees Geneesmiddelenbureau of het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (MEB) is goedgekeurd voor gebruik als geneesmiddel op recept of als vrij verkrijgbaar geneesmiddel.

Doel onderzoek

Het doel van dit onderzoek is uitzoeken hoe veilig het onderzoeksmiddel is. Dit
onderzoeksmiddel is getest bij dieren en een beperkt aantal mensen. Dit onderzoek zal
verschillende dosissen van het onderzoeksmiddel testen om na te gaan welke dosis
veiliger is bij deelnemers.

Duur van de studie: ongeveer 18 maanden. 

Wordt er geloot?

Ja. Deelnemende patiënten worden door loting verdeeld in verschillende groepen. Alle groepen worden met elkaar vergeleken. Patiënten weten vooraf niet in welke groep ze terechtkomen.

Voorwaarden

Patiënten die aan de volgende criteria voldoen, komen in aanmerking voor de studie:

  • Patiënten zijn 18 jaar of ouder.
  • Patiënten hebben een gevorderde, terugkerende of gemetastaseerde solide tumor of Bcellymfoom.
  • De tumoren zijn zichtbaar op foto's (CT‐scan, MRI‐scan, PET‐scan, ...).
  • Patiënten hebben eerdere standaardtherapie gekregen voor gevorderde, recidiverende of gemetastaseerde kanker.
  • Patiënten hebben niet meer dan 4 systemische behandelingsschema's gekregen (bijv. chemotherapie, immunotherapie, ...) voor gevorderde, recidiverende of gemetastaseerde kanker.
  • Kankerspecifieke criteria: de onderzoeker zal deze nader met de patiënten bespreken.
  • Alleen voor deel 2 van de studie: de tumorstaal test positief voor PD‐L1 tijdens screening.
  • Patiënten hebben voldoende algemene lichamelijke conditie.
  • Patiënten zijn of worden tijdens het onderzoek niet zwanger.

De onderzoeker of het studiepersoneel zal met de patiënten de voorwaarden bespreken om tot de studie te kunnen worden toegelaten.

Behandeling

Wat houdt deelname aan de studie in / indeling groepen?

Het onderzoek bestaat uit 2 delen:

  • In deel 1 van het onderzoek gaan we na hoe veilig het onderzoeksmiddel is en hoe de ziekte er op zal reageren. We willen ook te weten komen wat de hoogste dosis van het onderzoeksmiddel is die veilig is voor patiënten met een verscheidenheid aan gevorderde of gemetastaseerde maligniteiten (dit wil zeggen een kanker die niet chirurgisch kan worden verwijderd, of die zich in het lichaam heeft verspreid). Dit heet “Dosisescalatie”.
  • Deel 2 begint nadat de dosissen van deel 1 zijn geëvalueerd en de dosis(sen) van het onderzoeksmiddel die zullen worden gegeven in deel 2, zijn gekozen.

De behandeling wordt gestopt als:

  • De behandelend arts vindt dat de nadelige gevolgen van bijwerkingen voor
    de patiënt groter zijn dan de mogelijke voordelen.
  • De patiënt zelf besluit te stoppen.

Bijwerkingen

Iedere behandeling kan bijwerkingen hebben. Mogelijke bijwerkingen van
het onderzoek naar deze nieuwe behandeling zijn:

De bijwerkingen of risico's van het nemen van het onderzoeksmiddel:

  • zijn niet goed bekend en kunnen variëren afhankelijk van de ziekte waarvoor u wordt behandeld, de dosis onderzoeksmiddel die u krijgt en andere medische aandoeningen die u mogelijk hebt.
  • kunnen verdwijnen nadat het onderzoeksmiddel wordt stopgezet, maar in zeldzame gevallen kunnen ze ernstig, langdurig, en/of blijvend zijn en zelfs tot de dood leiden.

Vanaf 3 januari 2020 zijn een beperkt aantal (10) patiënten behandeld met het onderzoeksmiddel. Een klein aantal patiënten die zijn behandeld met het onderzoeksmiddel kreeg te maken met een laag aantal bloedcellen en sommigen kregen als behandeling groeifactor voor witte bloedcellen (filgrastim) toegediend. In één geval ging het lage aantal bloedcellen gepaard met koorts, waarvoor ziekenhuisopname voor de toediening van antibiotica vereist was. Dit was snel opgelost. Deze aandoening is gekend als neutropene koorts. Er waren ook andere laboratoriumtests met hogere waarden dan normaal bij patiënten die werden behandeld met het onderzoeksmiddel. Deze patiënten hadden geen symptomen die verband hielden met de abnormale laboratoriumresultaten.

Alle geneesmiddelen kunnen bijwerkingen geven. De bijwerkingen bij mensen zijn niet bekend. Ook al hebben voorgaande studies bij dieren uitgewezen dat het onderzoeksmiddel goed werd verdragen wanneer het werd getest en geen nadelige effecten vertoonde die verband hielden met een specifiek orgaansysteem, kunt u toch nog bijwerkingen ondervinden. Deze kunnen verdwijnen nadat het onderzoeksmiddel wordt stopgezet maar in zeldzame gevallen kunnen ze ernstig, langdurig, en/of blijvend zijn en zelfs tot overlijden leiden.

Het onderzoeksmiddel is een geneesmiddel dat via het immuunsysteem werkt; daarom kunnen mogelijke symptomen of bijwerkingen die kunnen optreden immuungerelateerde effecten zijn, zoals:

  • Ontsteking van de huid of slijmvliezen (bijvoorbeeld jeuk, roodheid,
    uitslag).
  • Ontsteking van de longen (bv. hoesten).
  • Ontsteking van de darmen (bv. diarree).
  • Endocriene (hormonale) afwijkingen.
  • Leverschade.
  • Vermoeidheid of gebrek aan energie.

Hoewel bijwerkingen die verband houden met immunotherapieën over het
algemeen mild en omkeerbaar zijn, treden er wel ernstige immuungerelateerde bijwerkingen op en is het belangrijk dat u eventuele symptomen onmiddellijk bespreekt met uw onderzoeker of het onderzoekspersoneel.

Er kunnen ook reacties op de infusie met het onderzoeksmiddel optreden.
Mogelijke ongewenste reacties zijn onder meer:

  • Misselijkheid.
  • Braken.
  • Buikpijn.
  • Hoofdpijn.
  • Lage bloeddruk.
  • Koorts.
  • Tremor / trillen.
  • Allergische reacties.

Het is mogelijk dat uw ziekte erger wordt (volgens CT‐scan en/of MRI‐scan).

U moet deze mogelijke bijwerkingen bespreken met de onderzoeksarts en u moet vragen naar mogelijke bijwerkingen die hier niet zijn vermeld.

Extra belasting voor patiënt

Risico’s:

  • Tests en gerelateerde ongemakken: Het afnemen van bloed (ongeveer 45 ml bloed voor routinematige bloedtests, 40 ml bloed voor onderzoeksspecifieke bloedtests) kan pijn, bloedingen, bloeduitstortingen of een lokale ontsteking op de plek van de injectie veroorzaken. Ook kunnen sommige deelnemers zich duizelig voelen of zelfs flauwvallen tijdens de procedure. Het personeel dat de bloedafname uitvoert, zal alles in het werk stellen om deze ongemakken te beperken.
  • Stralingsbelasting De totale stralingsbelasting in dit onderzoek is ongeveer 81 mSv. Ter vergelijking: de achtergrondstraling in Nederland is ~2,5 mSv per jaar.
  • Als u vaker meedoet aan wetenschappelijk onderzoek met stralingsbelasting, bespreekt u dan met de onderzoeker of deelname op dit moment verstandig is.
  • De straling die tijdens het onderzoek wordt gebruikt kan leiden tot schade aan uw gezondheid. Dit risico is echter klein. Wel adviseren we u de komende tijd niet nogmaals aan een wetenschappelijk onderzoek met stralingsbelasting mee te doen. Onderzoek of behandeling met straling om een medische reden is geen bezwaar. Bloedafnames/bloedonderzoeken:
    Tijdelijk(e) ongemak, pijn, bloeduitstortingen, en in zeldzame gevallen, infectie op de plaats van de bloedafname of overmatige bloeding; zelden een licht gevoel in het hoofd of flauwvallen.
  • Biopsie: Procedurerisico's (afhankelijk van de locatie): pijn, bloedingen, blauwe plekken, duizeligheid, littekens en een klein risico op infectie.
  • Bijwerkingen van verdovende medicatie: Milde irritatie waar medicatie wordt gebruikt. Er kunnen extra risico's zijn, afhankelijk van waar uw biopsie wordt
    uitgevoerd. Uw onderzoeker zal deze extra risico's met u bespreken.
  • Beenmergbiopsie en/of ‐aspiratie: Voor deze procedure wordt een farmaceutisch product in de huid t.h.v. een van uw heupbeenderen geïnjecteerd om de huid en het bot te verdoven. Een naald wordt vervolgens ingebracht in de heupbeenderen en er wordt een klein stukje bot en vloeistof verwijderd. De risico's kunnen zijn: matige pijn en ongemak, bloeding op de biopsieplaats, littekens op de biopsieplaats, en in zeldzame gevallen, een infectie op de biopsieplaats alsook zelden zenuwbeschadiging op de biopsieplaats.
  • CT‐scan (computertomografie):
    • Risico's contrastmiddel: Allergische reacties (jeuk/uitslag) tot ernstige
      allergische reacties (van milde jeuk/uitslag gaande tot ernstige
      ademhalingsmoeilijkheden, shock, en in zeldzame gevallen overlijden)
      en nierproblemen (bij uitdroging of slechte nierfunctie).
    • Stralingsrisico: Een CT‐scan is een geautomatiseerde reeks röntgenstralen. De stralingsdosis die u krijgt tijdens een CT‐onderzoek is identiek aan de normale stralingsdosis die u gedurende een periode van 2‐10 jaar in het dagelijks leven zou krijgen, afhankelijk van het lichaamsdeel dat wordt onderzocht. Alle straling accumuleert gedurende het leven en kan het risico op nieuwe kankervorming verhogen, maar we verwachten niet dat dit risico zal toenemen als gevolg van de beeldvormingsonderzoeken die tijdens dit onderzoek worden uitgevoerd.
  • MRI‐scan (Magnetic Resonance Imaging, NMR): Risico's in besloten ruimtes:
    claustrofobisch gevoel (angst om te worden ingesloten), nervositeit, zweten
    en harde geluiden.
    Een MRI kan niet worden uitgevoerd als u metaal in uw lichaam hebt
    (bijvoorbeeld pacemakers, infuuspompen, aneurysmaclips, metalen
    prothesen, kunstgewrichten, staven, sommige geïmplanteerde metalen of
    elektrische hulpmiddelen of platen). U moet het aan uw onderzoeker of het
    onderzoekspersoneel vertellen als u metaal in uw lichaam hebt.
  • PET‐scan (positronemissietomografie)/CT‐scan: Een radioactief middel
    (tracer) wordt in uw lichaam gebracht. Omdat de hoeveelheid straling
    waaraan u wordt blootgesteld klein is, is het risico op negatieve effecten
    ervan laag. De tracer kan echter in zeldzame gevallen een ernstige allergische
    reactie veroorzaken. Praat met uw onderzoeker over de risico's van een PETscan.
  • Elektrocardiogram: Mogelijke risico's van kleefelektroden: huiduitslag en
    lichte irritatie van de huid.

Deelnemende ziekenhuizen

Onderstaande ziekenhuizen nemen deel aan het onderzoek. Het kan zijn dat uw ziekenhuis niet genoemd wordt, maar wel aan het onderzoek deelneemt. Informeer hiernaar bij uw arts.

  • Antoni van Leeuwenhoek (AVL) / NKI

Onderzoeksgegevens

Wetenschappelijke titel

MCLA‐145‐CL01/MCLA‐145‐101 A Phase 1, Open‐Label, Dose‐Escalation, Safety, Tolerability, and Preliminary Efficacy Study of MCLA‐145 in Participants With Advanced or Metastatic Malignancies.

Kankersoort

  • borstkanker
  • hoofd-halskanker
  • melanoom
  • nierbekkenkanker
  • niet-spierinvasieve blaaskanker
  • onderzoeken voor meerdere groepen kankerpatiënten
  • plasbuiskanker
  • spierinvasieve blaaskanker
  • urineleiderkanker

Fase trial

I

Maximaal aantal patiënten

118 (Waarvan in Nederland 10)

Initiatiefnemers

Incyte Biosciences International Sàrl, Benelux, Amsterdam.

Goedkeuring

Het onderzoek naar deze nieuwe behandeling is getoetst door een erkende medisch‐ethische toetsingscommissie. Deze heeft geoordeeld dat het verantwoord is om de medewerking van patiënten te vragen. Voor meer informatie zie: CCMO

Vermelding in Trialregister: 

Meer informatie

Nederlandse titel
Een open‐label fase 1‐onderzoek met dosisescalatie naar de veiligheid, verdraagbaarheid en voorlopige werkzaamheid van MCLA‐145 bij deelnemers met gevorderde of gemetastaseerde maligniteiten.

Datum laatste controle

19-07-2021