En toen had ik kanker en was ik zwanger......

kanker en zwanger

Ugc

Kanker en zwanger dat gaat niet samen. Mentaal trek ik het heel slecht. Tot 24 oktober 2013 was een tweede kindje mijn grootste wens. Na diagnose kanker was ik zo blij als we maar met z'n drietjes zouden blijven. Waarom een tweede kind? We hebben het zo goed samen. Terwijl ik vervolg onderzoeken onderging en op 30 oktober voor de definiteve uitslag bij de arts zat was zwanger zijn geen seconde door mijn hoofd gegaan.

Tijdens die uitslag, die bevestigde dat er een tumor in mijn dikke darm zat maar dat het waarschijnlijk met 1 operatie verholpen was werd er ook gezegd dat ze op de CT scan een vergroting van de baarmoeder zagen. en toen gingen alle bellen af! Het zal toch niet, nu? We waren juist heel bewust even niet zwanger aan het worden. Of was het in mijn baarmoeder ook al goed mis? Een test moest duidelijkheid geven. Heel eng.... want als die negatief was.... dan zal er wel iets anders mis zijn daar.

nog geen 3 seconde had de test nodig om mij te vertellen dat ik hartstikke zwanger was. Op 5 november naar de Oncoloog en aansluitend naar de Gynaecoloog. En om onze achtbaan compleet te maken bleek ik zwnager van een tweeling! Oh ja hoor, dat kan er ook nog wel bij.....

De operatie moest door gaan dus voor zwangerschap was in mijn hoofd weinig ruimte. Uiteraard werden er zaken aangepast zoals medicatie en werd er overleg gevoerd tussen alle artsen. Mijn gezondheid gaat voor maar als tegelijkertijd deze zwangerschap een kans kan krijgen is dat mooi meegenomen. Zonder enige verwachting ging ik op 11 november onder het mes. De tumor incl een groot deel van mijn dikke darm werden verwijderd. Een dag later bleek ook dat de twee kleintje in mijn buik ook alles doorstaan hadden. Oke... niet verwacht maar ik was pas 8 weken zwanger dus laten we daar verder niet over nadenken.

Inmiddels is het half februari en ben ik ruim 22 weken (bijna 5 maanden) zwanger.... nog steeds van een tweeling. Ongemakke beginnen zich in raptempo aan te dienen en mentaal kan ik dat niet goed aan. Wat ik voel is dat zwangerschap of iets anders? Hoe kan ik nu alert zijn en signaleren wanneer er iets niet goed zit in mijn lijf met alles wat ik nu daarbinnen voel. Mijn litteken trekt, mijn buik groeit als kool en ik ben moe, heel moe..... Ik wil mijn lijf weer terug en alert kunnen zijn want mijn man, zoon en straks ook die andere 2 mannetjes verdienen een vrouw en moeder die gezond en fit is. Voortdurend ben ik bang dat ik signalen mis door de zwangerschap. Eerder waren het o.a. 3 miskramen die me vertelden dat er iets niet goed zat van binnen.

Vandaag bij de MDL arts geweest, krampen in mijn buik, waterdunne ontlasting en nog wat klachten waren voor mij reden toch contact op te nemen. De arts (en ik diep van binnen ook) maakt zich niet direct zorgen. Omdat een darmonderzoek nu niet handig is (ivm zwangerschap) wordt er een echo gemaakt en mijn ontlasting nagekeken. Gewoon voor de zekerheid, als dat allemaal normaal/rustig is dan is er geen reden om zorgen te maken. In september, als deze 2 spruiten al even ter wereld zijn heb ik een darm onderzoek, daar kijk ik, hoe gek ook, naar uit. Niets kan mij nu eer duidelijkheid en zekerheid geven dan dat onderzoek.

Ik kijk uit naar onze gezinsuitbreiding echt waar! Hoe bijzonder is het dat we twee kleine wondertjes verwachten en dat zij alles doorstaan hebben. En we hebben deze twee mannetjes heel veel te bieden. Deze zwangerschap is heftig maar ik weet dat het alles waard is. Maar ik kijk er met een extra reden naar uit.... Ik kijk uit naar het moment waarop ik mijn lijf weer terug heb.....

Liefs Maartje

6 personen waarderen dit
  • 5314 x bekeken
  • 2 reacties
Meer dan 4 jaar geleden

Hi Maartje, wat een bijzondere situatie zit je in: lijkt me letterlijk een heel dubbel gevoel. Aan de ene kant heel mooi dat je in verwachting bent, aan de andere kant heb je, kan ik me voorstellen, nog aardig wat te verwerken door kanker, de operatie etc..

Succes met de laatste loodjes van je zwangerschap. Ik hoop dat de uitslag van je darmonderzoek goed zal zijn!!!


Meer dan 4 jaar geleden

Hoi Maartje, op 1 oktober 2013 kreeg ik ook de mededeling dat ik darmkanker had, endeldarmkanker om precies te zijn. Mijn wereld stortte volledig in, 42 jaar, moeder van 2 jongens van 10 en 13 jaar. Op 31 oktober ben ik geopereerd en eenmaal thuis kwam mijn moeder aan met een krantenknipsel met een verhaal over een vrouw die darmkanker had en toen ook nog eens zwanger bleek te zijn van een tweeling. Dit kan geen toeval zijn, volgens jij ben jij deze vrouw, en ben je geopereerd door dezelfde oncoloog als ik dr. Rutten. Ik heb nog vaak aan dit verhaal teruggedacht, hoe zou het toch met haar verlopen zijn? Ook ik krijg mijn eerste controle in maart, en ben erg bang. Wanneer moet jij?