‘Ga niet tobben, maar zoek hulp voor jezelf en voor je gezin'

Afke

Afke heeft altijd graag gereisd, maar door covid-19 komt daar niet veel meer van terecht. Dat is extra zuur sinds ze ruim een jaar ongeneeslijk ziek is. “In september zijn mijn man en ik een week naar Italië geweest, dat was echt een cadeautje. Maar je leert ook van kleinere dingen te genieten.”

Tekst: Eduard Herkes en Merel Roze, januari 2022

In Zeeland hebben Afke (61) en haar man een chalet, dat vindt ze ook heerlijk. “Mijn man heeft een golfkarretje geregeld, zodat ik mij toch kan verplaatsen en zo naar het strand kan. Geweldig.” Ruim een jaar geleden kreeg ze te horen ongeneeslijk ziek te zijn en rekening te moeten houden dat ze nog een paar jaar te leven heeft. “Ik wil er alles uithalen, maar door covid-19 kan dat niet, dat is frustrerend.”

Na al een paar jaar last te hebben van knobbels in haar borst, die als goedaardige verdikkingen worden bestempeld, volgt zes jaar geleden uit het bevolkingsonderzoek de diagnose borstkanker. Het behandelplan bestaat uit vijf chemokuren, een gehele borstamputatie en bestralingen, vijf weken lang, iedere dag. Afke slikt vervolgens antihormoonpillen om te voorkomen dat de borstkanker terugkomt. En toch gebeurt dat, nu ruim een jaar geleden.

“Ik kreeg zo’n heftige rugpijn, dat ik morfinetabletten moest slikken. Uit foto’s van mijn buik bleek dat de uitzaaiingen in al mijn botten zaten, van mijn nek tot mijn knieën.” Afke is dan dertig jaar verpleegkundige, maar stopt meteen met werken. “Ik kon het niet meer. Mijn wervels kunnen spontaan breken. Daarnaast heb ik ook veel pijn en loop ik met een rollator en draag ik een korset.”

‘Zoek hulp voor jezelf, maar ook voor je gezin, je bent samen ziek’
 

Lamgeslagen ligt ze thuis op de bank en vraagt zich af: gebeurt mij dit? “Ik heb hulp gezocht bij een psycholoog. Ik voelde me zo nutteloos en was ook depressief. In plaats van altijd voor anderen te zorgen, had ik nu zelf hulp nodig, dat vond ik erg moeilijk te accepteren.” Afke raadt lotgenoten aan absoluut hulp te zoeken. “Een psycholoog blijft nuchter, je voert er andere gesprekken mee dan met dierbaren. Je kunt je hart luchten, maar krijgt ook hele praktische tips over hoe je je dag beter kunt indelen.”

Ga vooral niet thuis zitten tobben, is haar advies. “Denk niet dat het een teken van zwakte is als je een psycholoog nodig hebt, want dat is waar vrouwen nogal eens last van hebben. Zoek hulp voor jezelf, maar ook voor je gezin, je bent samen ziek.”

Een ander advies van Afke is contact te zoeken met lotgenoten, via de Borstkankervereniging Nederland waarvoor ze zes jaar geleden na haar opname vrijwilligerswerk is gaan doen. “Na een behandeling in een ziekenhuis denkt de buitenwereld: oké, het is klaar, het leven gaat verder. Terwijl jij met blijvende klachten zit, zoals concentratie- en seksuele problemen, maar ook vermoeidheid en last van neuropathie (tintelende lichaamsdelen-red) komen vaak voor. Dan is het contact met lotgenoten heel fijn.”

Over hoe het verder moet, daar ligt ze af en toe wel wakker van. “De chemo die ik krijg, werkt een half jaar tot een jaar. Is er daarna wel een andere chemo?” Ze realiseert zich ook dat de band met haar man en hun drie volwassen kinderen door haar ziekte veel sterker is geworden.

“Ik heb een heel fijn gezin, dat alleen maar hechter is geworden. Je voert ook andere gesprekken. We plannen af een toe een weekendje weg, want het is heel fijn om meer tijd met elkaar door te brengen.”

Tips van Afke:

Wil je in contact komen met Afke? Bekijk haar profiel op kanker.nl.


Wereldkankerdag 2022

Dit interview is afgenomen voor Wereldkankerdag 2022.
Ga voor meer persoonlijke verhalen en informatie naar kanker.nl/wereldkankerdag