weer eens teveel op mijn hals gehaald.....?

maar even weer een update. Waarom? Voel mij wisselend somber en blij. Heerlijk even weggeweest naar een camping, fotoshoot gehad, keuken gekocht voor ons nieuwe huis, allemaal zaken waar je blij van kunt worden. Toch voel ik mij moe en somber. Erg verdrietig geweest door een miscommunicatie met mijn beste vriendin. Dus dan maar even van mij afschrijven in mijn blog.

Heb ik redenen dus om verdrietig te zijn? Nee, echt niet, maar het zijn die verdomde bijwerkingen van de mitotane...... En dan te bedenken dat ik pas 4 maanden onderweg ben van 2 jaar slikken. Wat staat mij dan nog te wachten, denk ik dan op dit soort momenten? Ik zou zo graag weer volledig willen functioneren als ieder ander maar besef dat het gras niet groener is bij de buren. Dus uithuilen, mijn middagen slapend doorbrengen en weer door. Het zal toch wel weer eens beter gaan? Alleen nu even niet. 

Pas op de plaats maken, iets wat mij niet makkelijk afgaat. Ik heb tot aan de kanker mijn leven in een razend tempo geleefd, ondernemend en positief maar kan de energie nu niet vinden. Mijn leven is zeker niet altijd rooskleurig geweest maar heb toch altijd wel weer de drive kunnen vinden om los te laten en weer door te gaan. Daarom baal ik er zo van dat dit mij nu niet lukt.

Vol bewondering lees ik dan ook de blogs waar de positiviteit bovenaan staat. Dat is goed hoor, je gaat relativeren,  en maakt keuzes die er echt toe doen. 

Ik lach maar achter die lach zit ook die verdomde somberheid. Daarmee zet ik mensen op het verkeerde been. Of zet ik mijzelf op het verkeerde been....? 

Nog steeds is geduldig zijn niet mijn sterkste punt maar ik ben lerende.

4 reacties

Moeilijk is dat. Een masker opzetten is vaak makkelijk. Het voelt ook vaak beter. Ik noem het bij mezelf vaak een manier van overleven. Een manier om met alles om te gaan. Tja en of dat iemand op het verkeerde been zetten is? Bij veel mensen wel, maar de mensen die je goed kennen weten wel beter denk ik. 

Sterkte

Xxx

Laatst bewerkt: 08/06/2020 - 13:00

He getsie, Lia, dat is niet fijn om te lezen. Met kanker als diagnose, balanceren we al snel op het koord van positiviteit en somberheid, en zo'n situatie met een vriendin kan dan net de balans extra verstoren. Ik hoop maar dat het nog oplosbaar is, of misschien zelfs al opgelost. Niet gek dat het je even teveel wordt!

Adem in, adem uit, zei iemand op mijn werk altijd. Dat klinkt behoorlijk stompzinnig maar soms moet je de reset-knop weer even vinden. Sta jezelf toe dat je even op een lager tempo draait. Het wordt vast weer beter, echt!

Veel liefs, Joke

 

Laatst bewerkt: 08/06/2020 - 22:13

Niet zo gek he Lia! Er gebeurt nogal wat! En als je dan ook nog een miscommunicatie hebt met je beste vriendin dan snap ik dat je van slag raakt. Juist nu heb je die vriendin nodig! Misschien komen jullie er samen uit ?

En een teken van zwakte is een teken van kracht!

Houd je goed meis, dikke knufff😘😘

Laatst bewerkt: 09/06/2020 - 08:09