Spoedeisende Hulp

Wat al een poosje sluimerde, pijn in de leverstreek, diaree en overgeven, kwam afgelopen vrijdag tot een hoogtepunt. Met veel pijn en niets meer binnen kunnen houden werd ik vrijdagnacht wakker. Zelfs het water kwam er uit. Mijn partner wakker gemaakt om toch maar de huisartsenpost te bellen. Vooral niet het AMC want ik weet dat ik dan zeker in het holst vd nacht naar Amsterdam moet komen. Na overleg met deze post,ik hoefde niet te komen, lang- en kortdurende morfine en zetpillen tegen het overgeven te hebben gekregen, die mijn partner om 04.30 mocht komen halen, de hele dag als een zombie en super slapend de zaterdag doorgekomen om redelijk goed te starten op zondagmorgen. Zelfs een rit naar Arnhem en terrasje daar kunnen doen, werd ik toch weer beroerd aan het begin vd avond. De maandag verliep redelijk doordat ik de morfine ben blijven slikken. Wel had ik een mail gestuurd naar de casemanager van het AMC. Deze nam contact met mij op op dinsdagmorgen. Hij was erg bezorgd over de klachten en pleegde overleg met de oncoloog. Het vervolg was dat ik naar de SEH van het AMC moest komen.

Door een lieve zwager werd ik daar naar toe gebracht, mijn partner werkt in de buurt van Amsterdam, dus die zat mij met rolstoel al op te wachten voor de SEH. Daar werd ik na de triage al snel naar een behandelkamer gebracht. Het was erg rustig, dus een mazzeltje dat ik zo snel werd geholpen. Infuus met vocht, ik was een beetje aan het uitdrogen door het overgeven, en pijnstilling, die niet echt hielp. De bloeduitslagen waren goed, de bloeddruk wat verhoogd, bijwerking van de mitotane. Toch ook maar de bloedwaarden van de mitotane geprikt maar deze is pas over een week bekend. Verder een uitgebreide echo gehad waarop geen bijzonderheden te zien waren (pffff, gelukkig!) . De conclusie is dat het waarschijnlijk een pees of spier (in het operatiegebied) is die een gescheurd is door al het overgeven. Deze was al vanaf de operatie zwak. 

Door mijn stoere gedrag heb ik niet voldoende aangegeven wat mijn klachten waren die ik ondervond van de chemo. Darmklachten hoorde er nu eenmaal bij...... Mijn lichaam zei nu dat het genoeg was. De oncoloog heeft besloten om nu een week te stoppen met de chemo om mijn lichaam rust te geven en na een week volgt met hem een telefonisch overleg over het te volgen beleid.

Een week geen chemo, hoe blij kun je dan zijn! Op deze manier had ik niet die 2 jaar behandeling vol kunnen houden. Alle bijwerkingen van de chemobehandeling schijn ik te hebben.......

Nu, woensdag vroeg in de morgen, alweer een zetpil gezet, kortdurende morfine ingenomen en schaaltje yoghurt achter de kiezen. Het gaat redelijk...... hopelijk straks wat beter.

Life goes on......

4 reacties

Hè get, wat zul jij gaar en uitgeput zijn na zo'n weekend!  En waarschijnlijk heb je je ook nog grote zorgen gemaakt over wat er allemaal mis zou kunnen zijn. Blij dat de bloedwaarden en echo goed waren! En nu hoop ik op een spoedig herstel voor je in je chemo-vrije weekje. Gaan ze de chemo in het vervolg ook nog aanpassen of is dat geen optie? 

Heel veel sterkte, hoop dat het snel beter gaat. Liefs, Joke

Laatst bewerkt: 01/07/2020 - 16:07

Jeetje Lia , beter naar je lichaam luisteren meis en eerder aan de bel trekken, maar fijn dat je nu een weekje geen chemo hoeft, haal nu niet gelijk alles uit de kast ( want neem aan dat je stiekem al plannen maakt voor de verhuizing / verbouwing. Nu gewoon ff Lia time oké. Sterkte meis 😘

Laatst bewerkt: 06/07/2020 - 08:39