Het Nieuwe Normaal voor kankerpatiënten

Na de persconferentie van afgelopen dinsdag, waarin onder meer het Nieuwe Normaal geschetst werd, ben ik heen en weer geslingerd tussen gevoelens van hoop en verdriet. Hoopvol vond ik dat het aantal ziekenhuis- en IC-opnames afnamen, dat een beperking van de Corona maatregelen in zicht is. Verdrietig was ik door de realisatie dat we nog heel lang niet af zijn van het Coronavirus en dat het Nieuwe Normaal nogal afwijkt van de wereld zoals we hem kenden. Het is alsof we langdurig in een slechte film zitten. 

Artikelen volgden over hoe de 1,5 meter economie er uit zou kunnen zien. De vraag werd geopperd of het niet verstandig zou zijn om kwetsbare mensen uit de horeca te weren. Journalist Kustaw Bessems schreef: “Maar nu is de kwestie hoe we hier ooit weer uit komen. En dat ziet er niet goed uit. De epidemiologen zeggen dat we jaren met het virus zullen moeten leven en dat maatregelen al die tijd in enige mate van kracht zullen moeten zijn. Jaren zonder reizen of grote feesten, jaren van social distancing”. 

Voorspellingen hoeven niet te kloppen, maar de kans is groot dat we in elk geval nog heel lang met Corona maatregelen te maken zullen hebben. Dan komt bij mij de vraag op: Hoe moeten wij, als risicogevallen, hier mee omgaan? Durven we op een gegeven moment weer vrienden en familie op te zoeken? Blijven we dan, als dat ons gegeven is, nog jaren op 1,5 meter afstand van onze geliefden? Gaan we nog naar concerten, festivals, musea, het strand, restaurants en op reis? Of vinden we het risico te groot en blijven we zoveel mogelijk binnen? 

Er zijn tests, maar die kunnen op individueel niveau niet met zekerheid zeggen of je het virus gehad hebt. Heb je het wel gehad, dan ben je een bepaalde periode, waarschijnlijk een jaar, immuun. Daarna echter kun je het weer krijgen en anderen besmetten. Tricky! 

Een vaccin zou enorm helpen. Normaal gesproken kost het 10 jaar om dat te ontwikkelen. Nu wetenschappers over de hele wereld samenwerken hoopt men rond de zomer van 2021 een werkend vaccin te hebben. Als dat al lukt, is de volgende uitdaging om hem op grote schaal te produceren om vervolgens mensen te vaccineren.

Pfff...ik geloof niet dat ik het einde van het corona tijdperk mee gaat maken. Wat zal ik doen: vrijer leven met het risico dat ik geraakt word door het virus of beperkt leven om zoveel mogelijk het risico op besmetting te voorkomen? Ik neig naar het eerste, maar kijk het nog even aan. Ik ben ook benieuwd hoe jullie hier in staan. 

In elk geval fijne Paasdagen gewenst! 

34 reacties

Hoi Jessica,

Zoals we ook al even via P.B. met elkaar hadden over mijn vrij emotionele

reactie in het blog van Hanneke....

Die nieuwe maatschappij waar ze het als maar over hebben wordt een ramp!!!

Het allerbelangrijkste wat mensen gaan missen is lichamelijk contact.

Jullie moeten op Google maar eens alles gaan lezen over onderzoeken die

al heel lang geleden zijn gedaan naar  "Huidhonger " !!

Veel mensen hier zullen het in het begin wat minder moeilijk hebben, omdat

ze een partner in de buurt hebben, maar mensen zoals bijvoorbeeld ik, had

alles "geregeld " om de weken met alleen zijn door te komen, maar door

dit klote virus  lopen al mijn geregelde plannen in het honderd en heb ik

[ bijna] helemaal niets en niemand meer om te  "knuffelen "!!

En ik weet wel dat wij allemaal nog andere dingen aan ons hoofd hebben,

[ ik zelfs letterlijk--hahaha ]  maar als dit nog bijvoorbeeld een jaar gaat

duren, ga ik die tram van Hanneke opzoeken of iemand zoeken die

ook denkt van "ze zoeken het maar uit"  met die corona, dan ga ik misschien

maar ergens anders aan dood.

Ik ben beslist geen pessimist en negatief  mens, maar zoals het nu gaat en

daarbij  ook nog de  voorspellingen voor de komende maanden ???

Ik weet het niet???

Groetjes  Hans

---

 

Laatst bewerkt: 11/04/2020 - 17:08

Beste Hans, 

Huidhonger, wat een mooie uitdrukking! Ik snap helemaal wat je bedoelt, maar kende de term nog niet. Ja, wij zijn sociale wezens en elkaar zien en aanraken is belangrijk. In moeilijke tijden geldt dat nog meer dan in “normale tijden”. Ik snap dus helemaal hoe moeilijk het voor jou en anderen in een vergelijkbare situatie is. 

Als we Corona krijgen, is de kans op een milde variant veel groter dan op de meest heftige variant. Natuurlijk moeten we het gevaar niet al te veel opzoeken, maar op de langere termijn is deze situatie voor mij niet houdbaar. 

Dank voor je openheid en eerlijkheid! En ik wens je veel mentale kracht om deze moeilijke tijd door te komen. Als er na de 28e een versoepeling van de maatregelen komt, hebben we nog even de tijd om na te denken hoe we daarmee omgaan. 

Liefs, Jessica

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 08:08

Lieve Jessica,

Ik neig ook heel erg naar het eerste, dus het risico nemen. Dat wil zeggen, vanaf het moment dat ik weer voldoende weerstand heb opgebouwd na de komende kuren. Dus dat is ergens eind juli als het goed is.

Ik moet er niet aan denken om continu op 1,5 meter afstand te blijven van iedereen. Weet niet of ik dat aankan. Wat Hans aangeeft, huidhonger, daar heb ik als alleenstaande in ieder geval veel last van. De mens is er niet opgebouwd om nooit iemand anders aan te raken.

Dus ja, ik denk dat ik dan risico's ga nemen.

Liefs, Karin

Laatst bewerkt: 11/04/2020 - 17:42

Hallo Karin,

Ik ben blij dat ik niet de enige ben die er zo tegen aan kijkt.

Maar dit  "probleem " wordt nergens genoemd in de "beroemde" media.

Ook dit is  een grote  groep die vergeten wordt [ buiten alles wat wij ook nog hebben !! ]

Groetjes  Hans

---

Laatst bewerkt: 11/04/2020 - 17:49

Lieve Karin, 

Bedankt voor je reactie! Zo te horen heb je ook al over dit onderwerp nagedacht. 

Ik kan me voorstellen dat het voor Hans en jou, als alleenstaanden, nog moeilijker is dan voor mij. Desalniettemin blijft overeind staan dat we allemaal graag onze geliefden weer willen zien en knuffelen. 

Je geeft aan dat je waarschijnlijk meer risico gaat nemen, als je eind juli weer voldoende weerstand hebt opgebouwd na de kuren. Ik heb een webinar gezien over Corona en kanker. Daarin werd door kanker- en ex-kankerpatiënten de vraag gesteld hoeveel tijd na chemo, immuuntherapie of bestraling ze weer genoeg weerstand zouden hebben tegen Corona. De deskundigen gaven aan dat hier geen antwoord op te geven valt. Hadden ze maar een test om te meten of we besmetting aan te kunnen! Helaas is dat niet het geval en zullen we op basis van incomplete informatie onze beslissing maken. 

Heel veel sterkte gewenst in deze vreemde tijd en succes met je keuze! 

Liefs, Jessica

 

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 08:25

Goedemorgen Jessica,

Misschien moet er maar eens een tijd komen dat we alle z.g. deskundigen

links laten liggen, want ze hebben bijna allemaal een andere mening alleen

zijn ze het wel altijd met elkaar eens dat ze  HELEMAAL  NIETS  WETEN !!

Wat hebben we aan al die mensen die maar wat  "lullen " en daarna steeds zeggen

dat ze het toch nog niet allemaal zeker weten ??

Ik persoonlijk denk dat mensen zoals wij [ ik spreek uiteraard niet voor iedereen!!]

gewoon weer eens de vraag aan ons zelf moeten  gaan stellen....

"Gaan we voor  Kwantiteit  of gaan we voor Kwaliteit  ??? "

Heel veel groetjes en digitale knuffels.  Hans

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 09:01

Diepe buiging Jessica. Dat jij jouw gevoel met ons gedeeld hebt. Zo herkenbaar voor Hans en Karin die ook ongeneeslijk ziek zijn. Ik verwacht dat hier nog veel reacties op gaan volgen. Ik vind het verschrikkelijk voor iedereen. Maar heb vooral ook met jullie te doen. Juist wat zo belangrijk is voor jullie, wordt door dit klote virus, ontnomen. Zou willen dat de oplossing nabij is. Maar ik verwacht ook dat dit nog een hele tijd zal duren. Dikke knuffel Dasje 😘🌺🌺🌺

Laatst bewerkt: 11/04/2020 - 19:48

Lieve Dasje,

Dank je wel voor je lieve woorden en compliment 🙏. Om heel eerlijk te zijn heb ik er best een tijdje tegen aangehikt om een blog te schrijven. Aan de ene kant wilde ik dat heel graag vanuit optimisme doen, omdat ik geloof dat positiviteit heel belangrijk is en dat er veel behoefte aan is. Niet voor niets is mijn blog “30x Coronavirus humor” meer dan 7.000 keer gelezen. Mensen zoeken naar luchtigheid en humor tussen veel negatieve berichten en moeilijke omstandigheden. Aan de andere kant merk ik heel duidelijk wat de situatie met lotgenoten en mijzelf doet. Vanuit eerlijkheid en om een dialoog op gang te brengen heb ik toch maar besloten om deze te schrijven. 

Voor ontzettend veel mensen, ook degenen die niet kwetsbaar zijn qua gezondheid, is dit een moeilijke tijd, maar zoals Hans het zo mooi zegt: wij hebben meer aan ons hoofd. 

We gaan er het beste van maken, maar mogen ook erkennen dat het niet altijd makkelijk is, dat we voor belangrijke dilemma’s staan. 

Zonnige, fijne dagen gewenst! 😘

Liefs, Jessica

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 08:41

Lieve Jessica,

Heel erg bedankt voor je blog, je vat op weergaloze wijze de gevoelens en dilemma's samen waar wij nu mee te maken krijgen. En ook maak je bij mij het verdriet los dat er al die tijd al zat, maar dat ik blijkbaar nog niet wilde toelaten. Ik vond dat ik er maar tegen moest kunnen, ik was immers wel wat gewend? Mijn leven veranderde toch niet zo veel? Ik zat immers toch al drie jaar overwegend thuis? Ik had toch zo goed geleerd om bij de dag leven en blij zijn met kleine dingen, dat kan toch ook in en om mijn huis?
Maar ik voel er wel degelijk verdriet over. Veel van de gedachten die jij beschrijft heb ik ook. Toen ik vanavond een reportage over Texel zag, moest ik ineens huilen. Ik kom al mijn hele leven op de wadden, voel me altijd zo gelukkig daar. Kan ik er ooit nog heen? Zal ik mijn familie, mijn beste vriendin nog zien? Zal ik ooit nog in mijn orkest spelen, het enige wat ik nog deed, al was het met steeds meer moeite? Zal ik ooit nog een kopje koffie drinken op de Markt?

Je zet me ook aan het denken. Als de regels versoepeld worden, kunnen we er inderdaad ook voor kiezen om vrijer te leven en maar wat meer risico te nemen. En dan maar hopen op een milde variant, als we het dan toch moeten krijgen. Of als we eraan doodgaan, dan hebben we tenminste tot het einde toe echt kunnen leven. Ik ben er nog niet uit. Tot nu toe doe ik er alles aan om het te voorkomen. Ik wil gewoon niet dat de tijd die me nog gegeven is, me door dat klotevirus ook nog wordt afgenomen. Maar of ik het volhoud? 

Laten we elkaar op de hoogte houden van onze overwegingen. Ik ben in elk geval erg benieuwd hoe jij hiermee verder gaat.

Liefs en veel sterkte, voor jou en iedereen die het nu extra moeilijk heeft,

Hanneke

 

Laatst bewerkt: 11/04/2020 - 20:22

Lieve Hanneke, 

Graag gedaan en bedankt voor jouw open, eerlijke reactie! Ik herken heel erg wat je schrijft. Dat je denkt: dit moet ik aankunnen, ik ben al aan zoveel gewend, hier wil ik me niet door laten raken, niet verdrietig over zijn. Ik “moet” ook nu met de dag leven en genieten. Toch helpt het niet om gevoelens te ontkennen. Vroeger of later komen ze opborrelen, in jouw geval toen je naar een reportage over Texel keek en mijn blog las. 

Ook ik wil niet dat Corona mij de das om doet. Of zoals een lotgenoot zegt: “Het zal me toch niet gebeuren dat ik zo hard mijn best doe om mijn prognose zo lang mogelijk te overleven en dan door Corona geraakt wordt”. Tegelijkertijd is de kwaliteit van leven, echt contact, zo belangrijk! En bestaat de kans om niet besmet te worden of de milde variant te krijgen ook. 

Ik geloof niet dat ik dit nog heel lang (wil) volhoud(en). Zo denk ik er nu over, maar ik laat het je weten, als ik een definitieve beslissing gemaakt heb. 

Heel veel sterkte en geluksmomenten toegewenst! 😘

Liefs, Jessica

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 08:59

Jessica, dit scenario is zo enorm deprimerend ik wil er niet eens aan denken.            Als ik geen plannetjes meer kan maken voor leuke uitjes, theater, bios, etentje buiten de deur, reisjes met mijn kids. Is het dan nog zinvol om door te gaan met mijn chemo? Moet ik dan de handdoek maar in de ring gooien? Zoveel tijd heb ik niet meer schat ik in, als er geen vaccin binnen een paar maanden komt... ik weet het niet hoor... Dit maakt mij erg somber en verdrietig.  Ik ga er dus niet over nadenken. Stuisvogel spelen dan maar. En adem in adem uit...

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 08:34

Goedemorgen..

Natuurlijk moet je doorgaan met de behandeling waar je nu mee bezig bent!!

Maar daarnaast komt toch wel heel sterk [ zeker met die klote virus nu ]

de vraag naar boven  "kwantiteit  of  Kwaliteit ??? "

heel veel sterkte!!

Groetjes  Hans

---

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 09:07

Lieve Ella, 

Ik zou zeker doorgaan met de chemo. Immers: zelfs als je daarmee stopt, heb je geen garantie dat je niet geraakt wordt door Corona. Door de diversiteit aan mensen die op de IC belanden, kunnen we nooit weten of het ons zo hard zou raken. Als ik het vanuit het positieve benader, zeg ik: we kunnen ook een milde vorm krijgen. Vaak zijn we “taaier” dan de artsen denken! 

Maar uiteraard respecteer ik ieders keuze, hoe een ieder hiermee om wil gaan. Dus als struisvogel spelen voor jou werkt, moet je dat doen. 

Ik wens je veel liefde en mooie momenten toe! 

Groetjes van Jessica

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 09:53

Lieve Jessica,

Ik kan me jouw gevoelens (en die van de anderen) wel goed voorstellen. Zeker als je heel goed weet dat je tijd beperkt is. En als je dan ook nog alleenstaand bent lijkt me dat erg moeilijk.

Ik sta er wat anders in en je vraagt hoe 'wij' erin staan dus ik wilde toch even reageren 🙂.

In het begin van de crisis was ik ook ontzettend bang. Inmiddels ben ik dat minder (omdat ik eraan gewend ben nu?). Ik ben nog steeds heel voorzichtig, kom in heel weinig winkels en zie buiten mijn man en kind alleen mijn moeder. Ik zie haar wel omdat zij jong en gezond is en omdat ik weet dat zij verder nergens komt en goed oplet. 

Inmiddels neem ik soms toch het risico door een bepaalde winkel in te gaan. Ik heb handschoenen aan (vooral als extra reminder om niet aan mijn gezicht te zitten), heb altijd ontsmettingsspul bij me en houd de afstand aan. In de winkels waar ik wel kom gaat dat prima (de supermarkt vermijd ik wel). Ik ben ook niet zo van het knuffelen en heb niet zo erg veel moeite om op die afstand te blijven (behalve bij man en kind natuurlijk, maar daar hoef je ook geen afstand van te houden). Ik woon ook in een heerlijk gebied, waar ik nog steeds buiten ook prima afstand kan houden, zolang ik niet de fietspaden op ga. Ik kan hier ook nog steeds met de camper op een lekker plekje staan waar bijna niemand komt, waar ik enorm van geniet. 

Voor mij is het dus best wel prima te doen op het moment. Ik ben wel van plan om mensen op te gaan zoeken. Dan in de tuin blijven, op gepaste afstand; ik vind wel dat dat toch weer moet kunnen. Ik ben en blijf voorzichtig, maar ik heb toch wel het idee dat het goed komt als ik die afstand aanhoud en me goed aan de hygieneregels houd. Ik ben me er ook wel van bewust dat ik een iets andere positie heb. De tijdsdruk is bij mij op dit moment minder, al weet ik dat het elk moment kan omslaan. Ik denk wel dat dat helpt in hoe ik  nu die Corona ervaar.

Ik wens jou veel sterkte om je weg hierin te vinden!

 

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 09:25

Lieve Sandra, 

Bedankt voor je reactie! Wat fijn dat je, naast je man en kind, je moeder nog ziet! 

Je lijkt een goede modus gevonden te hebben om met deze situatie om te gaan. Als je nog wel met de camper weg en naar winkels gaat, is je gevoel, denk ik, al heel anders dan voor degenen die zich vrijwel of volledig afgezonderd hebben. En inderdaad is het gemiddeld genomen voor alleenstaanden moeilijker dan voor degenen met een gezin. Minder tijdsdruk hebben helpt ook lijkt mij. Ik snap je keuze om, met inachtneming van de hygiëneregels, anderen op te zoeken. Ben blij voor je dat je Corona niet als een grote last ervaart en vind je een stoer, moedig mens! 

Ook ik ben minder bang voor Corona dan ik geweest ben, maar realiseer me dat ik na 14 chemokuren en de recente Gamma Knife bestraling wel degelijk kwetsbaar ben. Doordat mijn bloedwaardes, afgezien van de tumormarkers, tot nu toe zo goed zijn, heb ik er nog wel vertrouwen in dat mijn immuunsysteem nog behoorlijk goed werkt. 

Blijf lekker genieten! 

Liefs, Jessica

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 10:04

Lieve Jessica,

Ik ben ook minder bang dan eerst maar het moet ons niet de kop kosten. Dus in inachtneming van de meeste corona voorschriften zeker. Maar ook mijn dochters zijn hier even geweest. Vasthouden en kussen doen we niet wat erg raar voelt.  Maar wel even elkaar zien is toch anders dan appen bellen of beeldbellen.  Ik ben dus ook al soepeler geworden en denk ook dat ik voor het risico ga terwijl ik er niet aan dood zou willen gaan. Moeilijke beslissing wat wel of niet kan.

Ik ga er nog maar even over nadenken terwijl we even fietsen gaan.

Fijne dagen en pas op jezelf.

Liefs en een dikke knuffel Xxxx  Alice❤😘

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 12:01

Lieve Alice,

Wat fijn dat je je dochters gezien hebt! Inderdaad raar om elkaar niet vast te houden en te kussen. 

Het blijft lastig om te bepalen wat wel en niet verantwoord is. Ik denk ook dat veel mensen in de toekomst lakser zullen worden in het volgen van de maatregelen naarmate deze langer duren. 

Geniet van het fietsen en de Paasdagen! En stay safe! 

Liefs, Jessica 😘

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 15:28

Hoi Jessica,

Wat is wijsheid? een vraag die gedurende de hele behandeling van kanker al een dagelijks onderdeel van je leven was. Nu met Corona is de vraag en bijbehorend antwoord in een breder perspectief geplaatst.

Je doet een voorspelling "dat Corona nog lang gaat duren", ik hoor dat vaker; maar ik hoor ook dat er wel degelijk verlichting komt en dat we met beperkte "acceptabele" aanpassingen toch weer een hoop mogen. Ik houd me vast aan hoop en geloof. 

Zoals Frie aangeeft in haar laatste blog, ze overleeft velen ondanks uitgesproken verwachtingen; voor mij geldt dat ook en ik ga ervan uit / hoop dat jij dat ook zo voelt en ervaart ondanks zware tijden.

Groetjes, Paul 

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 12:13

Hallo Paul,

Corona en alle daarbij behorende beperkingen, gaan zeker nog een

hele tijd duren...daar is  uberhaupt  geen twijfel over.

En wat jij dan zou bedoelen met  .."acceptabele  aanpassingen "  ??

Dat soort aanpassingen zullen  voor velen in de maatschappij en zeker

ook onder ons hier, nooit genoeg en acceptabel zijn !!

Ik ben   bang dat jij daar een beetje "makkelijk "over denkt helaas.

Maar als jij er mee kan  "leven " is dat voor jou goed. [ voor mij niet ]

Groeten  Hans

---

 

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 13:17

Hi Paul, 

Inderdaad is het de vraag wat wijsheid is! 

Overigens is het niet mijn voorspelling, maar die van epidemiologen. Ik geloof zeker dat maatregelen versoepeld worden, waardoor we meer kunnen en mogen. Of deze “acceptabel” zijn hangt er van af hoe ze er uitzien en zal voor een ieder verschillen. 

Tot nu toe doen mensen zoals Frie, jij en ik het goed ten opzichte van onze prognoses. Natuurlijk gaan we er voor om die trend voort te zetten 😉. 

Groetjes van Jessica

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 15:35

Jazeker gaan we die trend voortzetten!

Ik heb dezelfde twijfels. Ik droom elke nacht over de corona-maatregelen. Lief en ik raken elkaar al weken niet meer aan. Ik zie mijn kinderen amper. Heb mijn moeder 1x live gesproken de afgelopen 2 maanden (op anderhalve meter afstand). Bijna alles wat mijn leven de moeite waard maakte en mij blij, is onbereikbaar geworden. 

Ik ga de maatregelen geen maanden volhouden. Ik wil de tijd die me rest niet op deze manier blijven doorbrengen. Ik durf nog niet zo goed en ik wil natuurlijk zelf ook geen risico zijn voor anderen, maar ik zal gaan kiezen voor vrijer leven.

Fijn dat je het uitgesproken hebt in je blog, Jessica. Alles is veranderd. Ik vul regelmatig vragenlijsten en enquêtes in voor kankeronderzoek e.d. en bedacht me dat mijn antwoorden anders zijn geworden door de coronacrisis. Ik hoop dat 'men' (lees:mensen zonder ongeneeslijke ziekte) zich daar bewuster van gaat worden.

Veel liefs! XXX

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 19:52

Lieve Frie, 

Hoe heftig het ook allemaal is, ik vind het fijn om herkenning bij elkaar te vinden, te weten dat ik niet de enige ben die worstelt met bepaalde twijfels en dilemma’s. Je reactie raakt me, omdat het zo duidelijk is dat je het moeilijk hebt, worstelt. Als moeder lijkt het me onverteerbaar om je kinderen amper te zien. 

Zo te lezen zien we de dingen grotendeels op dezelfde manier. We vragen ons af hoe we de tijd die ons rest door willen brengen en dan is het antwoord: in elk geval niet op deze manier! En waarschijnlijk zijn de versoepelde maatregelen ook nog niet voldoende om de door ons gewenste intimiteit met geliefden te realiseren. 

Alles is veranderd. Nu maar kijken hoe wij daar het beste mee kunnen dealen, hoe we een mix van verantwoord en liefdevol kunnen vinden. 

Hou je taai! Een dikke knuffel van mij 😘

Liefs, Jessica

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 18:02

Hoi Frie,

Aangrijpend jouw benadering van deze tijd en de opkomende twijfels over

van alles en nog wat.

Net als ook Jessica schrijft, zal het heel erg moeilijk zijn om maar iets van 

een "  tussen oplossing  "  te bedenken waar wij met ook onze andere

problemen, mee verder kunnen, maar vooral ook  WILLEN !!

Het zal voor een ieder van ons toch altijd moeilijk zijn om daadwerkelijk

te gaan zeggen  " Fuck  The  Corona " ...want ook dat vinden we een beetje "eng "

Maar zolang we het er hier openlijk over kunnen hebben, komen we ook

ongemerkt  steeds weer een dagje verder!!! ja toch??...hahaha

Niemand heeft de wijsheid in pacht en laten we hopen dat er voor velen

van ons een passend soort van oplossing zal komen.

Ik hou van jullie allemaal....ECHT  WAAR !!

Groetjes  Hans

---

 

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 19:05

Lieve Jessica, ik heb zoveel reacties gelezen dat ik eerst weer even naar boven moest scrollen om je vraag te lezen. Je maakt wat los bij mensen. 
Of ik de teugels ga laten vieren weet ik niet. Op dit moment voel ik me prima bij het niemand binnen laten protocol. En dat ik niet gezellig uit eten kan of wat dan ook is jammer, maar het is niet anders. Ik merk wel dat het voor de mensen die ik lief heb heel moeilijk is dat ze me nu niet kunnen zien of knuffelen. Dat vind ik een heftig gegeven, net als ‘huidhonger’ bij alleenstaanden zoals ik hierboven las. Misschien ga ik soepeler worden, maar dat ligt ook heel erg aan de uitslag van de scan. Voor mij geldt wel wat Hans heel duidelijk aangeeft, ga je voor kwantiteit of kwaliteit. Kwaliteit dus en dat is voor iedereen heel persoonlijk. xx Kim 😘

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 18:01

Lieve Kim, 

Ik geloof het ook. Ik wil niemand verdrietig maken, maar blijkbaar leeft dit onderwerp niet alleen bij mij. Fijn dat je er niet zoveel problemen mee hebt om binnen te blijven en zeer voorzichtig te zijn. Voor jouw geliefden zal het inderdaad moeilijk zijn dat ze niet bij je kunnen zijn, kostbare tijd met je door kunnen brengen, maar ongetwijfeld zullen ze je beslissing begrijpen en respecteren. Heftig voor alle betrokkenen! 

Je scan is heel spannend. Ik snap dat die leidend gaat zijn voor het al dan niet soepeler worden. Laten we inderdaad voor kwaliteit gaan! 

Liefs, Jessica 😘

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 18:09

Hi Hans, 

Bij 1001gedichten.nl kwam ik heel toevallig het volgende gedicht tegen:

Huidhonger

Met mijn armen over elkaar
Staar ik lang in het niet
Het maakt niet uit
Er is niemand die het ziet

Fluisteringen in mijn hoofd
Gaan alle kanten heen
Het maakt niet uit
Ik ben toch alleen

Mijn huid klaagt me aan
Omdat ze niet krijgt wat ze wil
Het maakt niet uit
Ik maak niet het verschil

Mijn armen willen vasthouden
Mijn hoofd wil een kus
Mijn huid de zachte aanraking
Dat kan allemaal niet dus!

Nu Corona breed heerst
Schuift zij alles opzij
Het maakt niet uit
Er is even geen wij

Het maakt niet uit
Dat is wat de spiegel zegt
Maar ik zie ook mijn huid
Die het omgekeerde zegt

Want ik heb huidhonger
Naar knuffels, een zoen
Zonder jouw aanraking
Moet ik het nu doen

Maakt het uit?
Zeker doet het dat
Als het weer kan
Zoen ik je plat!

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 19:28

Wat een geweldig gedicht is dit Jessica !!!

Dit kwam je natuurlijk niet  "  per ongeluk  "  tegen..hahaha

Dit verwoord precies wat ik  [ wij allemaal ]  bedoelen.

Soms denk ik wel eens dat ik één van de weinige ben die zo'n

"heftig" gemis daaraan heeft, maar dit gedicht  laat zien dat ik zeker

niet de enige ben...Pffffffff...hahaha

Dank je wel..

Groetjes  Hans

--

Laatst bewerkt: 12/04/2020 - 20:30

Heel goed stuk Jess!!

Als of ze hier stiekem hebben meegelezen...hahaha

Je andere  linkje is nog duidelijker !!

Groetjes  Hans

---

Laatst bewerkt: 18/04/2020 - 09:13

Hi Hans, 

Inderdaad, ik kan zo journalist of blogger bij de Volkskrant worden 🤣. Een fijn weekend gewenst! 

Laatst bewerkt: 18/04/2020 - 09:18

Ja - ja,

Jullie dachten natuurlijk in eerste instantie dat ik zelf dat woord 

had verzonnen....gelukkig hebben anderen het er ook over..hahaha

Zij omschrijft het mooi en dan veelal met betrekking tot kinderen, maar

ook zij schrijft dat er grote  fysieke  klachten ontstaan bij gebrek

aan lichamelijk contact.!!

Ik had dus al wat meer over dit onderwerp gelezen, maar ben  " blij "

dat het nu steeds meer in de openbaarheid komt en dat ik het niet "verzin"

Ik ben dan misschien wel heel erg  " lichamelijk ingesteld  " maar in de komende

tijd zal ik toch steeds meer gaan nadenken over "kwantiteit  en  kwaliteit "

Dank je wel voor het delen van deze stukjes, want anders zou ik nooit

iets uit die  "K " Krant lezen...hihihi

Groetjes  Hans

---

 

 

Laatst bewerkt: 18/04/2020 - 09:20