Help!

We hebben een groot netwerk van lieve, betrokken broers, zussen, vrienden, buren, enzovoort. En het is voor ons reuzefijn dat alle opa’s en oma’s inmiddels met pensioen zijn. En allemaal zeggen ze regelmatig: “Als we iets voor jullie kunnen doen…”.

Dat aanbod is reuzefijn. Sommige vrienden zijn ideaal voor een goed gesprek, het drinken van een biertje of beide. Anderen maken een maaltijd voor ons die we in de vriezer kunnen bewaren. De opa’s en oma’s zijn we onder andere erg dankbaar voor het oppassen op de kinderen bijvoorbeeld bij ziekenhuisbezoeken of in een weekend zodat wij ons weer even kunnen opladen. Maar met sommige klussen worstelen we: wat willen en durven we aan te bieden? En willen en kunnen zij die klus wel (écht) doen?

Voor de klussen in huis hebben we ook lang getobd. Via Caren zorgt (www.carenzorgt.nl) hebben we uiteindelijk een platform ingevuld waar familieleden en hele goede vrienden zijn aangesloten. Via een chat en een kalender kunnen we dan aangeven wie wanneer in huis kan helpen met bijvoorbeeld bedden afhalen, de was vouwen of helpen iets leuks te doen met de kinderen. Een schoonzus beheert het platform.

Toch blijft het wennen, die hulp. Wat te denken van die keer dat iemand een ander merk pindakaas mee nam van de supermarkt dan wij gewend zijn? Of mijn witte trui die opeens grijs uit de wasmachine kwam? Op zich geen heel grote problemen, maar kun en mag je er wat van zeggen?
Zeker die keer dat iemand in de planning stond om ons te helpen en wij er op rekenden. Een dag van tevoren zegde ze af, iets met drukte op werk en/of eigen (zieke) kinderen. Ik vind het moeilijk om te bepalen in hoeverre we recht hebben op iemands vrije tijd en inzet. En al helemaal om daar iets van te zeggen.

Eigenlijk ligt aan al deze worstelingen over hulp vragen iets anders ten grondslag. Ik bedacht me dat ik eigenlijk heel veel met mijn tweejarige dochter gemeen heb; namelijk: Ik Wil Het Zelluf Doen…

Ik ben we benieuwd of anderen dit herkennen. En of anderen tips hebben…

20 reacties

Hallo  Johan,  helaas tips heb ik niet voor je maar ik lees graag mee , als jij tips krijgt. Ik herken het namelijk heel erg. Om mij heen heb Ik ook lieve mensen , die aanbieden om te helpen waar nodig. En dat is zo lief maar in mij zit dan ook het gevoel van , dat ze in hun vrije tijd iets voor mij moeten doen en hebben ze wel tijd ? Ik vind het heel moeilijk. Ook daarnaast omdat ik zelf wil doen. Al kan ik het niet, toch eigenwijs zijn en niet afhankelijk willen zijn.

Groetjes, desi

Laatst bewerkt: 01/04/2019 - 11:00

Hoi Desi,

Dat je het fenomeen herkent is ergens al fijn. Hopelijk komen er nog wat tips , ik ben benieuwd 🙂

Dank je voor je berichtje!

Laatst bewerkt: 01/04/2019 - 13:58

He Johan,

ik vind het al knap dat je hulp vraagt. Tot op heden doe ik niets met alle aanbiedingen, omdat ik en mijn vrouw denken dat we de gevraagde hulp mogelijk in de toekomst harder nodig hebben. Maar dat weten we natuurlijk helemaal niet zeker.

Waar je recht op hebt vind ik bij vrijwilligers met vrienden moeilijk. als je er iets van zegt kun je het risico lopen op een verstoorde relatie. zeg je niets en laat je de frustratie oplopen kan er in uiteindelijk een emmer met frustratie gevuld overlopen.

Ik zou niet weten wat het beste is. Als het niet te vaak gebeurt loopt de emmer niet zomaar over, maar als het je vaak overkomt....

Ik wens je veel wijsheid toe in dezen.

 

Laatst bewerkt: 01/04/2019 - 13:06

Hoi Paul,

Dank je voor het compliment. Hulp toelaten is ook niet altijd makkelijk. Maar als we het doen dan is het vaak wel een verlichting merk ik. En degenen die hulp geven zijn vaak ook blij omdat ze dan iets kunnen doen in plaats van hulpeloos toe kijken...

Laten we de emmer inderdaad proberen niet over te laten lopen 🙂

Dank je voor je reactie!

Laatst bewerkt: 01/04/2019 - 14:07

Voel je vooral niet bezwaard, Johan!  Ik heb eens gelezen dat een ander helpen mensen het meest gelukkig maakt. Je schrijft het zelf ook al: mensen zijn blij dat ze iets kunnen doen, voelen zich vaak machteloos t.o.v. je ziekte. Dit neemt niet weg dat hulp vragen moeilijk is, o jee ja. Natuurlijk doe je het liefst alles zelf, net als jouw lieve dochter.

Dat verkeerde merk pindakaas zou ik maar voor lief nemen, hoewel ik het vrijwel onschatbare belang van het juiste merk pindakaas zeker onderschrijf...

Houd je haaks, veel sterkte

Hanneke 

 

Laatst bewerkt: 01/04/2019 - 19:04

Hoi Hanneke,

Gelukkig viel de pindakaas uiteindelijk best mee :-). En inderdaad, we nemen ‘m graag voor lief en zijn dankbaar voor alle hulp. Maar ja, konden we ‘m zelf maar halen (het goede merk dan wel hè ;-))

Dank je voor je reactie!

Laatst bewerkt: 02/04/2019 - 18:25

ik kreeg zelfs een keer het verwijt dat ik geen hulp kon accepteren. dat was zo iemand die hulp aanbood. nou dat kan ik heel goed!!!!! maar ik had het redelijk goed onder controle. het probleem is dat zij met een gevoel van machteloosheid zitten dat ik moet oplossen. daar word ik echt gek van. dat moet men niet bij mij neerleggen. 

ik ben op alle vragen en verzoeken heel open en eerlijk geweest. en het was een afschuwelijk traject en ik zou het niet nog een keer willen maar het is wel goed gegaan dankzij die lieve mensen die mij echt 'hoorden' en 'zagen'. die mij in het voorbijgaan een zak pompoensoep in de hand drukten en een knipoog gaven. echt onbetaalbaar!!!!! 

ik voelde me dus gedragen door die collectieve steun. mijn hemel wat heb ik daar een energie van gekregen en wat ben ik daar dankbaar voor.

maar op dit moment word er weer aan ons getrokken, een vriendin die zo graag wil dat wij op een feestje komen. natuurlijk wil ik bij vrienden zijn, maar een half jaar geleden had mijn man dood kunnen gaan. het laatste waar ik behoefte aan heb is een feestje. ik heb laatst voor mijn eigen verjaardag koffie gedronken met mijn man en mijn ouders: wat een zegen!!!!! maar nee, nog niet bij 'vreemden' aub!

Laatst bewerkt: 29/04/2019 - 16:44

Ja mijn idee is ook dat de mensen die je willen helpen erg blij zijn om iets voor je te doen soms is dat het enige wat ze kunnen doen voor je maar ook ik zie zoveel herkenning veel van die aangeboden hulp wordt niet echt als hulp bedoeld want als je na een hulpaanbod zegt dat ze iets kunnen doen bv stofzuigen of ramen lappen kijken ze je aan alsof ze het in Keulen horen donderen de echte helpers doen gewoon en vragen niet . 

Laatst bewerkt: 01/04/2019 - 19:49

Dankbaar zijn voor alle hulp en het zeker niet voor vanzelfsprekend nemen.  Wat maakt een pot pindakaas uit, of een grijze trui.  Dat zijn banaliteiten in vergelijking van het geschenk dat die persoon je geeft, nl zijn tijd, en een deel van zichzelf.  Ik begrijp dat je worstelt met het uit handen geven en alles zelf wil doen.  Zelf doen is gezond zijn.  Maar zolang het niet kan, heb je die handen nodig, van mensen die je graag zien.  Handen die 'je dragen' over de moeilijkheden van het dagdagelijkse leven.  Zo heb ik het alleszins ervaren toen ik ziek was.   

Laatst bewerkt: 02/04/2019 - 09:07

De pindakaas en de trui zijn inderdaad niet de kern. Het gaat er uiteindelijk om dat je al vanaf je tweede levensjaar graag zelfstandig en onafhankelijk wil zijn en dat ik nu moet toe laten dat dat niet altijd meer kan (zoals je blijkbaar zelf ook hebt moeten ervaren).

Hoe fijn is het dan inderdaad dat er mensen om ons heen staan! En zelf doe ik het ook graag voor een ander als het lukt (of nog beter, het juiste merk ;-))

Dank je voor je reactie!

Laatst bewerkt: 02/04/2019 - 18:38

de pindakaas en trui zijn misschien niet de kern maar wel heel illustratief. 

Ik doe zoveel mogelijk zelf (ik ben de partner van de ex-patient) maar op het punt van mijn zwakke plekken heb ik hulp geaccepteerd: er werd heel veel eten aangeboden en dat heb ik met open armen in dankbaarheid ontvangen. 

Maar ik struikel nog steeds over mensen die onder het mom van 'behulpzaamheid' geen 'nee' willen horen. Ik word er helemaal gek van. Met name als mijn man geneigd is 'ja' te zeggen en het vervolgens ten koste van mij gaat.

een voorbeeld: ik heb vriendinnen die een pan lasagne over de schutting gooien, die exact weten dat mijn man niet van kaas houdt, en daar niet moeilijk over doen. en mijn man heeft vrienden die met een pan eten komen (waar een urenlange app correspondentie is voorafgegaan) en die vervolgens een uur blijven hangen om te horen hoe het met hem gaat. dat kost mij zoveel energie. 

en nu is hij weer 'beter' en worden wij uitgenodigd voor feestjes. dan antwoorden we: we besluiten last minute of we komen. veel mensen accepteren dat, maar sommige blijven poeren. zulke moeizame discussies. hadden we maar direct afgezegd, dan had ik nu niet met die stress gezeten.

Want mijn lijf staat nog strak van de stress...... .dat heeft tijd en wandelingen nodig. 

ik wil absoluut niet negatief overkomen, maar ik merk echt een verschil tussen mensen die echt empatisch zijn en mensen die er alleen op uit zijn hun ego op te vijzelen (voor een zieke vriend koken). en in de tussentijd ben ik zo moe....

Laatst bewerkt: 29/04/2019 - 16:36

Ja lastig Johan. Ik verkeer nu nog in de gelukkige omstandigheid dat we nog geen echte hulp van buiten nodig hebben. Of het moet die ene keer zijn dat mijn ouders een paar nachtjes bij ons gelogeerd hebben zodat wij er even tussenuit konden.

Het enige waar ik nadrukkelijk om gevraagd heb is mij af en toe van de bank te sleuren en dingen te ondernemen wanneer het mij aan initiatief ontbreekt. Dat gebeurt gelukkig genoeg momenteel.

Hulp door familie en bekenden is fijn alhoewel ik denk ik best kieskeurig zal zijn wie ik waar en hoever toelaat in de comfortzone van ons gezin. Maar goed zo denk ik er nu over. Je gaat je grenzen ook op dit vlak verleggen naar gelang je situatie wijzigt.

Veel wijsheid en sterkte!

Herwin

Laatst bewerkt: 03/04/2019 - 21:02

Ik zelf was/ ben er ook niet zo goed in. Mijn strategieen waren verdeel, bedenk wie voor welke activiteit het meest geschikt is. (Sommige mensen willen wat doen. Anderen zijn beter met luisteren en support) Wat betreft de pindakaas: o.a. Plus Jumbo en AH hebben een bezorgdienst. Thuis in alle rust op tablet op pc boodschappen kiezen, voor ong. 6 euro thuis afgeleverd in de keuken. Voor ong. 3 euro op picken bij het pickup point zonder winkel in te gaan. Tijdens mijn herstel waren de vrieslades mijn grote vriend. Verschillende porties groente en vlees (kant en klaar, en zelf gewassen, gesneden en ingevroren op goede momenten) op voorraad zodat ik op een slechte dag zonder de deur uit een maaltijd klaar had. 

 

Wijsheid en sterkte gewenst!

Laatst bewerkt: 29/04/2019 - 16:57

Herkennen  nee bij ons is het andersom.  Wij staan er alleen  voor.  Ik heb heupdysplasie  en ook nog hersentumor . Wij hadden  zulke mooie  plannen. En als je kanker krijgt dan nemen vele mensen ineens afstand.  Wij hadden ons huis net gekocht heel veel werk achterstallig onderhoud, toen het noodlot toesloeg. Gelukkig  zit ik nu in de remise. Wij hebben  geen kinderen. Vele klussen  blijven  liggen.  Zoals te grote tuin , verven, ...... . Hier hadden wij ook niet bij stil gestaan dat dit ons overkwam,  De  ellende wat we hebben  mee gemaakt  is met geen pen te beschrijven. Maar gewoon  doorgaan is onze motto

 

Laatst bewerkt: 29/04/2019 - 18:14

Hallo Robb .

Wat verdrietig allemaal ,veel herkenbaar .Wij hebben nog geen hulp nodig gelukkig .Wat fam aangaat is het bij ons  niet beter ,sinds ik te horen heb gekregen dat ik longkanker  heb juni 2018 heb ik van zeggen en schrijven 2 famleden iets gehoord de rest doet net alsof ik niets mankeer ook totaal geen belangstelling,zo kan het dus ook gaan ,geen ruzie maar ik heb gehoord dat ze er moeite mee hebben . De band is niet echt heel goed maar ik vind dat als mensen ergens mee zitten of iets heftigs meemaken dat je toch wel iets van je mag laten horen en kijken of je iets voor ze kan betekenen.Het is niet anders maar ik ben  ongelooflijk teleurgesteld in ze.Ik hoop dat het met jullie huisje goed gaat komen maar wat veel belangrijker is dat  je er weer bovenop komt .Het is niet niks om een hersentumor en  heupdysplasie te hebben ,heel heftig.Ik hoop voor jullie dat er toch hulp komt in welke vorm dan ook .Heel veel sterkte samen .lieve groetjes Fien

 

 

 

 

 

 

Laatst bewerkt: 30/04/2019 - 19:08

Ha Johan, herkenbaar!

Mijn man is de patiënt, kan niets, maar ik ben zo moe. . het duurt nu al zo lang, iedereen zegt dat ik/ wij het zo goed doen, dat ik er goed uit zie.. hulp vragen is erg erg lastig en ook ik denk dat ik het in de toekomst nog harder nodig heb, ook omdat het 'redelijk' goed gaat met mijn man. De hulp die we, zo ontzettend lief kregen, ligt nu stil doordat hij hebberig nog niet overleed. . het blíjft een lastig iets terwijl ik wéét dat mensen het fijn vinden om iets te kunnen doen, maar er om vragen......🙈

Sterkte Johan en alle anderen!

 

Laatst bewerkt: 29/04/2019 - 20:19

Hi Johan, 

Sinds 2 weken in het blijde bezit van een wmo/ huishoudelijke hulp. Een bijzondere vriendelijke (wervelwind:) hulp in de huishouding, die 1 keer per week 3,5 uur (op afspraak)  bij mij thuis komt. Van ramen wassen tot strijk tot badkamer poetsen. Alles wat er zo'n beetje bij inschiet, of simpelweg niet meer kan. Misschien ook iets voor jou?

Groet,

Saske

 

Laatst bewerkt: 29/04/2019 - 20:46

Herkenbaar Johan. Ik heb ook drie kleine kinderen en vindt het een enorme zoektocht. Ik kan gelukkig weer wat meer zelf maar soms ga ik enorm over mijn grenzen heen. Daar heeft het hele gezin dan last van. Ik worstel met de balans: wat wil en kan ik zelf en wanneer is t beter om de kinderen uit te besteden.. gedachten als ‘ze hebben al zoveel ellende gehad’/ ‘ik wil en moet iets leuks met ze doen’ etc

toch denk ik dat je niet snel te veel vraagt van jouw directe omgeving.. 

veel sterkte💪

Laatst bewerkt: 30/04/2019 - 20:16

Ooo jaaa! Héél herkenbaar! En o zo moeilijk om iemand die je met de beste bedoelingen helpt, 'tot orde te roepen'. Je wilt niet ondankbaar overkomen en de helper zeker niet kwetsen. Maar misschien heb je al (een deel van?) je probleem opgelost als jou lieve helpers deze blog van je lezen? Waarschijnlijk zullen ze meer dan normaal begrip voor je hebben en zich realiseren hoe moeilijk het is wat jij moet doen. Hulp vragen én hulp aannemen valt heel erg niet mee namelijk. 

Succes! Groetjes Hebe

Laatst bewerkt: 02/05/2019 - 14:13