Weer een weekje en een chemo verder......

Zo, het is inmiddels weer zaterdag. Ik ben weer een weekje en een chemo verder. De zware chemo's heb ik achter de rug, nu nog maar twee keer Taxol en dan is het klaar! En oh ja, ook vandaag voel ik mij weer evenwichtig en goed ;)

De afgelopen week was tot woensdag een slaapweek. Mijn energie en conditie, iets waar ik het alleen nog maar over heb de laatste tijd, zijn inmiddels zo ver afgebroken dat ik alleen nog maar wil slapen. En met liefde geef ik toe aan die gevoelens ;) Mijn ritme de afgelopen week was, in de avond rond half elf naar bed om de volgende morgen om half elf weer op te staan. Dan naar beneden voor koffie en brunch, om rond één uur weer op de bank te gaan liggen slapen tot een uur of vijf. Dan even bijkomen en wat te eten maken, om daarna nog even voor de kijkdoos te hangen en als ik de zin had een spelletje te doen, voor ik weer met mijn vriendje Zopi naar bed toe ging. Mijn lijf vraagt duidelijk om rust, dus geef ik dat. De woensdag en donderdag knapte ik weer een stuk op, gelukkig maar want ik had inmiddels wel weer wat werk te verzetten voor mijzelf. Dus woensdag mijn huishouden aangepakt en administratie weer op orde gebracht. De donderdag gebruikt voor mijn boodschappen, om daarna weer te ontdekken dat ik kapot was. De chemoroes is de hele week aan mijn zijde gebleven. Donderdag vond ik het dan ook tijd worden om maar eens een beroep te gaan doen op de Gemeente Hilversum, en huishoudelijke hulp in te roepen. De aanvraag is gedaan en voor het komende half jaar ga ik die huishoudelijke hulp dan ook voor twee en half uur per week krijgen tegen een kleine bijdrage. Zo, die last heb ik lekker uitbesteed, ten slotte heb ik daar jaren lang hard voor gewerkt. Tijd om het uit te laten betalen, en mijn recht te claimen ;)

De chemo begint inmiddels meer invloed op mijn lijf te krijgen. Ik heb last gekregen van neuropathie, tintelingen in vingers en tenen en ook beginnen mijn nagels krom te groeien of te trekken. Heb het idee dat mijn nagels ook niet echt meer groeien. Ook begin ik last te krijgen van de plek waar ooit mijn linker borst zat. Het begint dik te worden en de bloedvaten daar worden erg zichtbaar, dit gaat gepaard met gevoeligheid. Uiteraard heb ik deze symptomen besproken met mijn oncoloog, waar ik afgelopen woensdag een gesprek mee heb gehad na het bloedprikken. Als actie hierop heeft zij mijn dosis Taxol met een kwart verlaagd. De verpleging van de chemokamer vond het nodig, dat ik na de chemo vrijdag naar mamacare toe ging om over mijn linker "borst" te praten. Daar heeft een chirurg gekeken naar waar mijn linker borst ooit zat, en vond het nodig om een echo te laten maken. De radioloog heeft mij onderzocht, zijn conclusie was nog niet duidelijk. Het kan het begin zijn van trombose, maar daar kan hij nog geen uitsluitsel over geven. Het kan ook oedeem zijn, het stadium van beide is nog te vroeg om te herkennen. Daarom heb ik volgende week vrijdag weer een afspraak bij de chirurg om te kijken of er weer een tweede echo gemaakt moet worden of dat het toch oedeem is. Is er uitsluitsel dan wordt de behandeling bepaald. Prima, zij zijn scherp en zitten er bovenop, dat geeft mij een erg veilig gevoel. Ik wacht het rustig af en doe wat er nodig gaat blijken te zijn.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Afgelopen vrijdag was het dus weer chemodag. Yesss, mijn laatste dubbele chemo maar met een lagere dosis Taxol. Wie weet ga ik mij daardoor ook wel wat beter voelen de komende weken, ik ga het beleven.

Om kwart over zeven ging mijn wekkertje weer, ja helaas slaap ik zoveel nu dat ik die indringende wake up geluiden nodig heb om zo vroeg wakker te worden. Snel uitgezet en shit, wat was ik nog moe. Dus mij nog even omgedraaid, en alweer shit, toen ik wakker werd was het tien over half acht. Geen tijd meer om bij te komen, dus doorstomen naar de douche en het hele ochtendritueel in rap tempo afwerken. Om vijf voor acht zat ik beneden al hijgend aan de koffie. Even tien minuten bijkomen voor ik naar mijn beste vrienden ging, voor een gratis ritje ziekenhuis ;) Om vijf over acht trok ik mijn jas weer aan en wandelde rustig richting hun huis.

Tien over acht klopte ik weer bij hun op het raam, paps deed weer open met een vrolijke goodmeurning, mams stond al in de startblokken om naar de sportschool te gaan. Zij wees ons nog even op de tijd voor zij vertrok, en wenste ons succes voor de dag. Ik zal haar later die dag weer zien. Ik was natuurlijk later dan anders, dus had een deel van hun ochtendritueel gemist. Paps brengt vandaag samen met mij de jongste naar school, maar eerst samen even koffie drinken. Wij hebben tien minuten gezeten voordat paps de jongste ging aanmoedigen om zich klaar te maken voor school. Op de vraag waarom hij zijn schoenen aan moest hebben wij als antwoord maar vrolijk gelachen, duh ;) Om half negen waren wij bij school en zijn doorgereden naar het ziekenhuis. Wij hebben nog even lekker gekletst in de auto, en kwamen om tien over half negen aan bij het ziekenhuis. Wij gingen weer onze eigen weg, en wenste elkaar een fijne dag.

En daar ging ik weer, maar nu op weg naar de laatste eerste chemo van het laatste vak chemo's. Vanaf nu zal iedere chemo de laatste van de cyclus zijn. Met een goed gevoel liep ik weer langs alle herkenningspunten. Draaideurtje, receptietje, apotheekje, kappertje, fysiowinkeltje richting mijn lieve vrijwilligster. Maar hey, dat was niet mijn vrijwilligster! Nou vooruit dan maar, ik doe het er wel mee, er staat in ieder geval nog iemand op dit late tijdstip om mij op te vangen. Zij wist mij niet te vertellen naar welke chemokamer ik dit keer mocht gaan, maar dat zal ik zelf snel genoeg uitvissen. Daar ben ik mondig genoeg voor ;)

Gewapend met mijn kopje koffie, ontdekte ik al snel dat chemokamer vier de mijne was. Kon ook niet anders, want ik stond nauwelijks voor de deur of ik werd al vrolijk binnen geroepen door één van mijn favoriete verpleegkundigen. En daar gingen wij weer, rechts lag een oude bekende van mij, een hele aardige dame die erg vrolijk is met leuke humor. Naast haar lag mijn bekende vrolijke goedlachse vriendin, en naast mij lag weer de dame van de vorige keer, dit keer samen met alleen haar dochter. De laptop stond weer in de aanslag om hun vrolijke filmpjes te laten zien.

Dit keer waren wij allemaal wat moe, behalve de dame met haar dochter, die zat daar met een prachtige lach rechtop in haar stoel, klaar voor wat er ging komen. De dame tegenover mij zakte af en toe een beetje weg, maar hield de lach op haar gezicht vast. Mijn goedlachse vriendin is er duidelijk een beetje klaar mee, en terecht. Zij heeft inmiddels al vijf maanden wekelijks chemo, en over twee weken hoort zij pas of de behandeling verder gaat en voor hoe lang nog. Het is ook wel echt een hele ruk voor haar hoor. Zij was erg rustig en ik zag dat zij moe was. Toen ik aan het infuus zat, dat weer super werd aangelegd door één van mijn favorietjes, werd zelfs ik wat slaperig en voelde mijzelf af en toe wegzakken. Ja, jullie lezen het goed, ik zat even niet op mijn praatstoel. Tenminste, niet zoals normaal gesproken dan, want ik en NIET kletsen dat bestaat bijna niet ;) Tot ik de Dexa weer kreeg, en langzaam maar zeker kwam ik weer terug en babbelde weer voor tien ;) Wat ingetogener dan normaal hebben wij een heerlijke ochtend met elkaar gehad. Op een gegeven moment kwam mijn andere favorietje met een big smile binnen, om mij heel blij te vertellen dat ik volgende week eindelijk aan de beurt zal zijn voor, ja ja, DE VOETMASSAGE ;) Direct daarna kwam degene die dat deed achter haar aan de kamer binnen, om bijna ontdaan te zeggen dat zij er helemaal niet zal zijn volgende week vrijdag. Nou ja, in ieder geval heeft mijn favorietje weer voor een vrolijk moment gezorgd, dat is ook wat waard ;) Ik ben gek op de verpleging, kanjers zijn het! Wat later voegde de man van de vrouw naast mij zich bij het gezelschap. Mijn moeder zal mij weer bezoeken vandaag en mij naar huis brengen. Ik had haar gezegd dat zij wat later kon komen, omdat ik natuurlijk de dubbele medicatie had die dag. Gelukkig kwam zij aan het einde van de chemo, want wij zouden voorlopig nog niet weg zijn uit het ziekenhuis, anders zou het wel een hele ruk voor har geweest zijn. Kwart voor twaalf kwam de catering weer binnen en hebben wij met z'n allen lekker geluncht. Na de lunch was ik klaar, en tijdens het afkoppelen kwam mijn moeder binnen. Nog even tien minuten gezeten voor wij de chemokamer weer verlieten. Weer van iedereen afscheid genomen, en elkaar een goede week gewenst.

Vanwege de symptomen die ik dus had op de plek waar mijn linker borst ooit zat, had de verpleging mij dus gevraagd om langs mamacare te gaan. Ik heb hierboven dat deel al beschreven, dus ga daar niet verder op in. Behalve dan dat ik samen met mijn moeder wat bezoekjes aan deze en gene heb afgelegd, waardoor mijn moeder en ik dus pas om drie uur eindelijk richting de uitgang van het ziekenhuis konden wandelen. Inmiddels was ik weer flink onder de invloed van de chemo, maar dit keer deed de Dexa ook zijn werk. Het ging dus eigenlijk wel goed! Wij gingen weer richting auto, om naar mijn huis te rijden. Daar aangekomen heb ik koffie gezet en hebben wij een paar uur heerlijk met elkaar gepraat. Het was weer erg gezellig, en toen mijn moeder om vijf uur richting huis ging, heb ik de rollen maar eens omgedraaid. Dit keer heb ik haar een lekker gerechtje meegegeven die ik de dag ervoor had gemaakt. Zij hoefde er alleen maar rijst bij te koken, helemaal blij ging zij weer naar huis.

Toen zij weer weg was, heb ik een muziekje opgezet en ben een spelletje gaan doen. De chemoroes was behoorlijk aanwezig maar de Dexa compenseerde weer lekker. Het leek er dan toch op dat de verlaging van de dosis Taxol er toch voor zorgde dat de Dexa meer zijn werk kon doen. Fijn, maar voorzichtig met verwachtingen ;)

Honger heb ik niet gehad die dag, en uiteindelijk heb ik dan om half acht wat te eten gemaakt voor mijzelf, inmiddels had mijn moeder natuurlijk gebeld om mij te bedanken voor de heerlijke maaltijd ;) Zo leuk, hoe dankbaar zij is met iets kleins! Om acht uur appte mijn beste vriendin dat zij met de hond ging lopen, en of ik zin had om mee te gaan. Ik voelde mij prima en natuurlijk ben ik meegegaan. Wij hebben een heerlijke wandeling op mijn tempo gemaakt van dik een half uur. Het was super gezellig en wij hebben heerlijk gepraat en gelachen.

Toen ik om kwart voor negen weer thuis was ben ik nog een paar uurtjes voor de kijkdoos gaan hangen, terwijl ik ondertussen nog een spelletje heb gedaan. Ik voelde mij goed, heerlijk weer, was al een tijdje niet zo geweest. Ik besloot om op tijd naar mijn bed te gaan en dat gebeurde dan ook. Om half twaalf mijn vriendje Zopi opgevreten en tevreden naar mijn bed gegaan, ik sliep snel.

De chemodag was weer een prima dag. Veel leuke en fijne momenten met een goed evenwichtig gevoel. Nu maar hopen dat de verlaging van de dosis Taxol er inderdaad voor gaat zorgen dat ik mij wat beter ga voelen de komende week. Ik ga het beleven, deze vrijdag pakt niemand mij in ieder geval af ;)

Enne, besides nog maar twee te gaan ;) Mij krijgt niemand meer gek nu!

6 reacties

Lieve Sander, wat naar voor je, die opgezette borst, maar wat knap van je dat je er zo 'koelbloedig' mee omgaat, grote klasse! Hoop dat je nu het ergste achter de rug hebt en je je weer wat beter gaat voelen deze week.Wel weer jammer dat je de voetmassage misloopt, er zal vast een goede reden voor deze pech zijn! Wat heb je trouwens een top moedertje! 'Nog' maar twee chemo's te gaan en met een huishoudelijke steunpilaar rijker kun jij hopelijk aan een schone toekomst beginnen! Heel veel liefs, Rita.
Laatst bewerkt: 05/07/2017 - 19:14
Lieve Sander,
Wat geeft die chemo toch n bijwerkingen! Pfff. En dan die pijn aan je linker borst: fijn dat je vertrouwen in artsen hebt.
Goed van je dat je huishoudelijke hulp geregeld hebt, kun je die karweitjes even van je afschuiven.
Nog 2 chemo's te gaan, gelukkig niet meer de zware.
Soms zou je de klok zomaar een paar weken vooruit willen zetten, ook in dit geval, dan zou je t achter de rug hebben.
Sterkte komende week,
dikke kus
Dientje
Laatst bewerkt: 05/07/2017 - 19:14
Poehee dat heb jij weer!
hou vol lieve Sander... De laatste loodjes zijn het langst ... Ik kan niet veel zinnigs zeggen. Behalve dan dat je een kanjer bent✅
Hou vol !!!
Dikke kus x Ber
Laatst bewerkt: 05/07/2017 - 19:14
Jeeeeeeh joepie nog 2 te gaan. Je bent er bijna!!! En nagels och die komen terug. En we weten allemaal dat chemo yroep is. Geniet van de hulp in huishouding. Blijf de moed en humor erin houden. Het gaat straks met sprongen vooruit geloof me.
Laatst bewerkt: 05/07/2017 - 19:14