Fysiek misschien 20 jaar ouder, maar geestelijk ;)

In mijn vorige blog, heb ik beschreven hoe ik er nu na 2 jaar in sta. En wat de gevolgen van mijn kanker voor mij zijn geweest.
Zo schreef ik dus ook dat het hele traject mij fysiek 20 jaar ouder heeft gemaakt, en dat is natuurlijk balen. Maar het hele traject lijkt mij geestelijk 20 jaar jonger te hebben gemaakt.

Nu moet ik zeggen dat ik door beredeneringen van de instanties, niet veel geloof meer had in een beroepsmatige toekomst. Je krijgt te horen dat je je beroep als horecaman niet meer mag beoefenen, en daardoor worden je kansen op de arbeidsmarkt klein. Waarom is dat zo? Nou het is heel simpel, de herkeuring gaat over twee schijven. Eerst wordt er door een keuringsarts gekeken wat je beperkingen zijn. De arts komt dan tot een conclusie over het aantal uren dat je mag werken, en dus met een lijstje beperkingen waardoor je voor veel al wordt uitgesloten. Deze conclusie wordt naar schijf twee, de arbeidsdeskundige gestuurd! En die mag dan gaan uitzoeken waar je inzetbaar bent op de arbeidsmarkt! Dit is op de huidige arbeidsmarkt natuurlijk een onmogelijke opgave, en zo kom je in een cirkeltje waar je nooit meer uitkomt!

Natuurlijk min of meer gedwongen doordat ik mijn oude beroep niet meer kan uitoefenen, moest ik nieuwe dromen krijgen. Oké, de regeltjes van onze maatschappij hebben mij min of meer uitgeschakeld, maar ik ben er ook nog natuurlijk ;) En ik heb genoeg drive en creativiteit, om hier een draai aan te geven! Ik ben pas 50, en om dan nu al achter de geraniums te gaan zitten, dat gaat mij te ver! Natuurlijk ben ik mij er van bewust dat ik een andere fysiek heb dan voorheen, en daar moet ik rekening mee houden. En misschien kom ik wel niet meer beroepsmatig aan het werk, maar dat wil niet zeggen dat ik niets hoef te doen. Misschien kan ik op hobby niveau toch nog invulling geven en tot nut zijn van deze maatschappij.

Zoals jullie hebben kunnen lezen, heb ik een maatje! En dat maatje, is Kenny mijn hond. Ik mag wel zeggen dat Kenny mij in de afgelopen twee jaar enorm heeft geholpen om een beter mens voor mijzelf en anderen te worden. Hij heeft mij dat laatste zetje gegeven wat ik nodig had na mijn kanker periode! Kenny is 3 maanden na mijn laatste chemo bij mij gekomen, hij was toen 6 maanden oud. Even doorrekenen, hij is nu twee en half jaar oud ;) Kenny is een zwerfhond uit Roemenië, of liever was een zwerfhond ;) Hij maakt mij heel gelukkig en ik hem, we hadden alle twee een maatje voor het leven na een donkere, of in ieder geval een moeilijke periode. Toen Kenny een half jaartje bij mij was, begon hij wat raar gedrag te vertonen. Ik begon te beseffen dat hij natuurlijk het eerste half jaar van zijn leven helemaal geen socialisatie had gehad, en dat begon zich nu te uiten in gedragsproblemen. Pffffff, had ik dat er weer bij! Heel eerlijk, ik heb op het punt gestaan om hem te laten herplaatsen! Maar die gedachte maakte mij zo verdrietig, dat ik het compleet over een andere boeg gooide. Ik ben hard met hem aan het werk gegaan om hem te helpen een hond in balans te worden. En het mooie hiervan is, dat ikzelf hierdoor ook steeds meer in balans kwam. Dit was nou niet echt een makkelijke opgave, er komt toch echt wel iets bij kijken om een hond te helpen zijn gedragsproblemen te overwinnen. En waar ik ook steeds meer achterkwam, was dat ik zelf voor een groot deel verantwoordelijk was voor zijn gedragsproblemen. Het was immers mijn kindje, die een hele slechte jeugd had gehad. Dit wilde ik goedmaken voor hem, door hem tot op het bot te verwennen en alles goed te vinden................

Oké, waar leidt dit verhaal naar toe ;)

Door met Kenny te werken, ontdekte ik een passie waarvan ik het bestaan nog niet kende. Ik heb dus een grote passie voor honden!!!! Yes, dat is het! Hier kan ik mijn ei in kwijt!
Ik ben mij gaan verdiepen in de psyche van de hond, heb talloze boeken gelezen en ben mijzelf min of meer het vak van hondentrainer en gedragsdeskundige aan gaan leren. Daarbij had ik de mazzel dat een vriend van mij gedragsdeskundige voor honden is. Hij zag mijn talent, en heeft mij min of meer onder zijn vleugels meegenomen in het vak. Inmiddels heb ik veel honden gezien en ook veel honden en bazen mogen helpen. Ik heb dan wel niet de theoretische opleiding, maar ik heb mijn passie gevonden. En nu wil ik dus daar mijn toekomst van maken, zij het op hobby niveau. Hoe mooi is het, om mensen met hun honden te helpen de problemen te overwinnen, zodat zij samen in harmonie en geluk met elkaar kunnen leven. Als dat geen nuttige bijdrage is aan de maatschappij, dan weet ik het ook niet meer.

Ik weet dat ik met fysiek rekening moet houden, en ben mij er van bewust dat ik dit vak slechts mondjesmaat kan beoefenen. Maar hey, al help ik maar 12 mensen met hun honden in 1 jaar! Dat zijn dan 12 gelukkige mensen en honden, en ik doe iets wat nuttig is. En nog veel belangrijker, ik doe iets met passie..................En die passie, maakt mij geestelijk 20 jaar jonger ;) Fysiek blijft mijn kanker altijd bij mij, maar geestelijk ben ik zoveel rijker geworden dan dat ik ooit ben geweest!

In een volgend blog zal ik vertellen wat ik tot nu toe allemaal heb gedaan om deze droom te verwezenlijken

Sander...............

7 reacties

Ik moest even een flinke brok in de keel wegslikken. Een brok van ontroering, maar vooral een brok van blijdschap. Wat ben ik ontzettend blij voor je dat je je nieuwe passie hebt ontdekt en daarmee een nuttige en uiterst waardevolle bijdrage aan de maatschappij kan leveren. Ik ben zeer benieuwd naar alle ingrediënten die jou van een gepassioneerde horecaman tot een gepassioneerde hondentrainer hebben getransformeerd. Ben superblij voor je en niet te vergeten; supertrots op jou! 😙

Laatst bewerkt: 05/06/2018 - 19:24
Hoi Sander, fijn dat je je ervaringen weer op het forum deelt. 
Dieren kunnen enorm bijdragen in je herstel. Ze geven het voorbeeld, onvoorwaardelijke liefde. 

Dat je nu andere mensen helpt om hun problemen met hun hond op te lossen is geweldig. Ik heb dit ook jaren gedaan, je krijgt er zoveel voor terug. Maar het zien dat je hulp een mooie relatie oplevert tussen hond en baas is fantastisch. 

Succes,
Doortje
Laatst bewerkt: 06/06/2018 - 10:39
Fijn dat je een nieuwe passie hebt gevonden. Zo zie je maar. Leuk dat je weer schrijft
Laatst bewerkt: 06/06/2018 - 21:20
Dank je wel weer Rita, voor jouw lieve reactie. Ja, ik ben maar een mazzelkont, dat al die mooie dingen op mijn pad zijn gekomen ;) Ik ga zeker vertellen over de ingrediënten van mijn nieuwe leven. Dank voor je compliment.......... 
Laatst bewerkt: 07/06/2018 - 17:52
Hoi Doortje, leuk jouw reactie te zien. De vrouw die mij welkom heette bij de site ;)
En ook leuk te lezen dat jij ook met honden en hun baasjes hebt gewerkt. Het geeft inderdaad heel veel voldoening om te kunnen bijdragen aan het geluk van de hond en zijn mens ;)

Trouwens, jij bent echt dapper bezig hè, daar op de Alpen. Knap hoor..........

Ik ga weer regelmatig een blog plaatsen over mijn leven, het is fijn om te schrijven ;)
Laatst bewerkt: 07/06/2018 - 17:57
En natuurlijk, hoi lieve Pascal ;)

Ik ga nog meer schrijven over mijn nieuwe passie en mijn leven met en zonder kanker. En ik heb een verrassing......tegenwoordig blog ik niet alleen, maar ik vlog tegenwoordig ook. Als je mij dat een jaar geleden had verteld, zou ik heel hard hebben gelachen. Ik ga daar alles over schrijven in mijn volgende blog. Liefs van mij ;)
Laatst bewerkt: 07/06/2018 - 18:01