En dat was dan de laatste chemo.........................

Vrijdag één april, nee het is echt geen grap, mijn laatste chemo.

Vrijdagochtend, kwart over zeven ging mijn wekkertje weer. Dit keer geen irritatie vanwege het indringende geluid, wie doet mij nog wat ;) Vandaag mijn laatste chemo, eindelijk ga ik verlost worden van alle medicaties en infusen die steeds moeilijker de weg in mijn aderen kunnen vinden. Dus met een smile op mijn gezicht gooi ik mijn benen over de rand van mijn bed, en kom even twee minuten bij. Daarna lekker onder de douche gesprongen en aangekleed. Om vijf over half acht zat ik beneden aan de koffie, ik ben vlot, heb ik er zin in vandaag of zo ;)

Tien voor acht trok ik mijn jas al aan, en dit keer op weg naar de bakker ;) Voor de chemo afdeling heb ik een paar taarten besteld, die ik nu eerst ging afhalen voor ik naar mijn beste vrienden toe zal gaan. Met mijn armen gevuld met taartdozen ging ik weer op weg naar mijn beste vrienden. Na vijf minuten lopen kwam ik bij ze aan. Blij toe, want mijn armen waren alweer flink aan het protesteren.

Ik klopte op het raam en dit keer deed zoonlief de deur open. Met een teleurgesteld gezicht zag ik hem de deur open doen, waarop ik natuurlijk vroeg of alles goed gaat met hem. De deur op een kier houdend zei het mannetje tegen mij dat hij boos op mij was en erg teleurgesteld. Prachtig om dit een mannetje van tien met een uitgestreken smoelwerk dit te zien zeggen. Ik vroeg hem waarom dat dan was, hij antwoordde mij dat mama en papa door mij ruzie hadden en dat hij daar natuurlijk weer de dupe van was. Echt, de taal die hij af en toe gebruikt, hij kan zo de politiek in. Paps had namelijk een boxje voor mij besteld via internet en het leek er op dat het een malafide toestand was. Paps had het geld al overgemaakt en daar was mams dus niet blij mee. Toen ik achter het teleurgestelde mannetje, die zijn kop ook echt liet hangen, naar binnen liep zag ik paps met een wat chagrijnige blik in de keuken staan. Ik zei, goh joh is het mis, en op dat moment kwam mams van de wc af de keuken in lopen, en begon meteen zwaar tegen mij te klagen met een boos gezicht. Nu was ik toch wel wat onder de indruk, want als mams boos is dan moet je gaan uitkijken. Net toen ik wat wilde zeggen in de trant van, goh wat klote zeg dat het is mis gegaan, begonnen mams en zoonlief keihard te lachen en riepen hard in koor één APRIL ;) Wat hadden zij een lol zeg, en ik was sinds jaren weer eens in een 1 april grap getrapt. En natuurlijk kwam zoonlief de eerste vijf minuten niet meer bij, helemaal leuk! Wij hebben nog even met elkaar koffie gedronken en wat gelachen voor dat paps ik en zoonlief in de auto stapten om te vertrekken. Mams ging naar de sportschool en wij hebben zoonlief eerst naar school gebracht, om vervolgens door te rijden naar het ziekenhuis. En jaja, voor de laatste keer ;)Het was tien over half negen toen wij bij het ziekenhuis aankwamen, wij namen afscheid en wenste elkaar een goede dag. En op de valreep riep hij nog, als ik je nu weer zie heb je het gehad.

Ik ging weer richting ingang, en dit keer alles voor de laatste keer. Draaideurtje (smile), receptietje (smile), apotheekje (smile), kappertje (smile), fysiowinkeltje (smile) en voor de laatste keer MIJN lieve vrijwilligster. Van haar mocht ik nog even aan de tafel in de wachtruimte gaan zitten, de dames verpleegsters waren nog niet helemaal klaar voor mij. Ik kreeg weer een lekker kopje koffie van haar. Na haar bedankt te hebben voor al haar goede zorgen de afgelopen maanden, mocht ik na vijf minuten naar chemokamer vier. Gewapend met mijn koffie en de taarten, liep ik eerst naar de receptie op de afdeling om de verpleegster te vragen of zij de taarten aan de catering kon geven zodat die het konden snijden voor de patiënten en het verplegend personeel. En natuurlijk de vraag of zij die dan konden uitdelen tijdens de koffieronde. Natuurlijk was dat geen probleem, en ik kon op weg naar mijn laatste infuus. Alles is laatste, heerlijk laatste dit en laatste dat. Alsof het er nooit van zal komen, maar nu was het toch zover.

En daar liep ik de kamer dan voor de laatste keer binnen ;).........Meteen rechts lag een bekende van mij, het was die vrouw die de afgelopen keren met haar dochter achter de laptop lag om leuke filmpjes te kijken. Dit keer was zij samen met haar man, die er trouwens altijd heel trouw bij is............Naast haar lag mijn goedlachse vriendin met haar vrieshelm en weer twee extra dekentjes...........Tegenover haar was nog een stoel vrij, en daar nam ik dan plaats voor de laatste keer ;)......................Naast mij lag ook een bekende van mij, een hele lieve vrouw die samen met haar man was gekomen. Het zijn zulke lieve mensen en ik had haar ook ontmoet toen zij voor de eerste keer chemo kreeg. Dat vond zij erg eng, en gelukkig heb ik haar toen wat gerust kunnen stellen en wat tips mee kunnen geven...............Al met al een hele leuke kamer dus. En natuurlijk wisten zij dat ik voor de laatste keer was, en met euforie zeiden zij dat allemaal dan ook. Was die euforie omdat ik voor het laatst was en zij eindelijk rust zullen krijgen of omdat zij gewoon blij voor mij waren. Natuurlijk was het dat laatste ;)

En daar kwam één van mijn lieve verpleegkundigen weer aan, gewapend met naald voor het aanleggen van mijn laatste ;) infuus. Voor de vorm maar even een keer misprikken ;) we gaan het natuurlijk niet te makkelijk maken ;) Zij baalde er zo van, maar ik vond het niet erg natuurlijk, het was toch de laatste keer en voor haar gewoon geen gebakje ;) De tweede keer zat hij er goed in en dat was dus weer een laatste handeling ;) Kom maar op met de rotzooi, ik ben er klaar voor.

Na een half uurtje werd de dame die schuin tegenover mij lag niet lekker. Zij had het verschrikkelijk koud en het ging gewoon niet echt lekker. Haar bed werd dan ook weggereden naar een rustigere plek, ik kon nog wel afscheid van haar en haar man nemen en wenste ze natuurlijk heel veel sterkte samen. De catering was net daarvoor binnengekomen en dit keer dus met appeltaart en een heerlijke slagroomtaart met vruchten, haar man kon nog net een stukje meenemen. Toen zij de kamer uit waren begon het geiten en eten. het was een gezellige ochtend die wij met elkaar en met het verplegend personeel hebben doorgebracht. Eén van mijn favoriete verpleegkundigen werkte op een andere kamer, maar zij kwam nog even langs om mij te bedanken voor de taart en om mij verder nog heel veel sterkte te wensen. Mijn andere favorietje was er niet deze vrijdag, maar ik had al bedacht haar nog even een andere keer op te zoeken. Ten slotte ga ik toch nog wel op bezoek bij een aantal van mijn mede patiënten in de komende weken.

En toen, om tien uur kwamen er weer twee verrassingen voor mij binnen. Het was toeval, maar tegelijkertijd kwamen mijn goede vriend uit Alkmaar binnen en geheel onverwacht kwam daar Dientje binnen. Dientje is een vriendin van de site kanker.nl, wij hebben veel contact via mail, what's app en ook wordfeuten wij met elkaar. Wij hadden elkaar alleen nog nooit ontmoet. Ik kende wel een foto van haar, maar wat was zij in het echt anders zeg. Ik herkende haar echt niet, wat een leuke vrouw was zij zeg ;) Zo zie je maar weer dat, zoals ik al veel vaker heb gezegd, verwachtingen absoluut geen realiteit hoeven te zijn. Hartelijk en uitbundig begroette zij mij en meteen zette ik haar aan het gebak. Wat was dit ontzettend leuk en onverwacht. Een schat is zij, en zij had een prachtige ballon bij zich ( zie foto ) Zij leeft al die tijd al ontzettend met mij mee, en dat terwijl zij zelf ook zoveel te verwerken heeft. Een toppertje is zij. Nogmaals Dientje, jij was de leukste verrassing die dag ;)

Samen met mijn vriend uit Alkmaar en Dientje aan mijn bed hebben wij de ochtend vol gemaakt, Dientje ging een half uurtje voor het afkoppelen weer naar huis. En toen was het zover, ik was klaar. Klaar met de chemo en werd voor de laatste keer afgekoppeld. Wat een feest was dat zeg, dat was dan het einde van de chemo. Na heel erg uitbundig van iedereen afscheid te hebben genomen, begaven wij ons naar de uitgang van de kamer. Maar natuurlijk ben ik alle kamers nog even langs gegaan om van iedereen afscheid te nemen, en natuurlijk iedereen nog veel sterkte met hun traject te wensen. De verpleegkundigen nog bedankt voor hun warme en liefdevolle zorg. Ten slotte zien de dames daar veel, en niet alles gaat goed. Ondanks dat blijven zij altijd positief en warm, daar heb ik veel respect voor.

En toen voor de laatste keer naar de uitgang van het ziekenhuis, en met een big smile stapte ik naar buiten. Samen liepen wij naar de auto om ons weer naar mijn huis te begeven voor een lunch samen. Thuis aangekomen voelde ik mij goed, het kon ook niet anders natuurlijk. Het was de LAATSTE KEER! Wij hebben nog even lekker bij gekletst en een boterhammetje gegeten. Het was weer erg gezellig en het was fijn dat hij er weer bij was. De twee weken daarvoor was hij natuurlijk op vakantie geweest met zijn vrouw. Ik was dus erg blij dat hij de laatste er bij kon zijn, ten slotte is hij heel trouw bij al mijn chemo's geweest en de laatste wilde ik dus graag met hem delen. Toen hij weer wegging, zei hij dat hij volgende week weer gewoon bij mij op bezoek komt. Toppertje is hij, en ik ga eens voor een bijzondere lekkere lunch zorgen volgende week. Ontzettend bedankt vriend voor jou vriendschap, ik waardeer jou enorm.

Toen hij weer weg ging ben ik naar mijn beste vriendin gegaan om daar het einde van mijn chemo met een kopje thee te vieren. Wij hebben heerlijk gekletst samen en thee gedronken, ook hebben wij nog samen boodschappen gedaan. Toen haar oudste dochter thuiskwam van school, kwam die direct naar mij toe om mij te feliciteren met het beëindigen van mijn chemotraject. Lief van haar en heel attent, normaal hebben die meiden van dertien wel wat anders aan hun hoofd. Rond een uur of vijf zijn mijn beste vriendin en ik een rondje gaan lopen met de hond, het was heerlijk weer en wij hebben genoten en erg gelachen. Het rondje eindigde om kwart voor zes bij mijn voordeur.

Toen ik mijn huis weer inliep, ben ik eens gaan nadenken over wat ik wilde eten. Echt honger had ik niet, en het nadenken over wat ik ging eten duurde dan ook zeker een uur of twee. En dat deed ik liggend op de bank, inmiddels kon ik weer onafgebroken voor mij uitstaren door de medicatie. Maar hey niets deed mij meer wat, dus who cares ;)

Om acht uur ben ik wat rijst met een gerechtje gaan maken, en heb dat bij de televisie opgegeten. En natuurlijk stortte ik na deze dag om elf uur in de avond compleet in. Ik ben dan ook op tijd naar bed gegaan met mijn vriendje Zopi. De enige die nog een paar weken mee mag doen met mij nu, is mijn vriendje Zopi, de mazzelaar ;)

Mijn laatste chemodag was een prachtige dag die ik mij met veel plezier ga herinneren. Ik voelde mij goed en heb ontzettend veel leuke momenten meegemaakt die ik niet meer ga vergeten. Nu maakt niemand mij meer iets, op naar de hormoontherapie. Maar nu eerst genieten van de vrijheid die ik heb verworven. Niet meer leven van chemo tot chemo iedere week. De vijf maanden chemo zitten erop en nu moet mijn lijf weer ontgiften. Ben benieuwd hoe mijn lijf daar weer op gaat reageren, maar daar ga ik mij wel zorgen over maken als het zover is. En natuurlijk hou ik jullie ook op de hoogte van mijn leven na de chemo.

Tot zo ver wil ik jullie wel allemaal bedanken voor het volgen van mijn blogs, en zoals ik al eerder zei ga ik er gewoon mee door. Het beëindigen van mijn chemo, is ten slotte gewoon een stap naar de volgende fase in mijn kankertraject en ook die ga ik beschrijven in mijn blogs.

Hele warme groet van mij.......


12 reacties

Lieve Sander,
Zo, ben meteen weer uit mijn dipje van vandaag! Wie zou dat niet zijn na zulke lovende woorden 😃
Ik ben blij voor je dat de chemo kuren erop zitten, op naar hormoontherapie, ook dat ga jij volbrengen!
Wél blijven bloggen hoor!
Liefs
Dientje
Laatst bewerkt: 05/07/2017 - 19:14
Geweldig deze omschrijving van je welverdiende feestje te lezen! Wat een fijne verrassing dat 'ons' Dientje de feestvreugde kwam versterken, TOP! En nu even bijkomen, bijtanken, uitrusten en dan op naar de volgende fase en natuurlijk wandel ik ook deze fase belangstellend met je mee! Dikke kus, Rita.
Laatst bewerkt: 05/07/2017 - 19:14
Was van plan om zelf een blog te schrijven en kwam terecht bij jou Sander. Wat mooi beschreven en wat super dat je je laatste chemo achter de rug hebt. Nu zelfs na 3,5 staat bij mij 3 oktober 2012 nog steeds als een mijlpaal in de agenda en dat zal bij jou over een aantal jaren zeker zo zijn. Heerlijk om nu bij te komen, ga je zeker volgen. Hartelijke groet, Sabine
Laatst bewerkt: 05/07/2017 - 19:14

Hey you Dientje,

Mooi dat mijn blog weer een positieve uitwerking bij jou had. Maar jij was dan ook een top verrassing voor mij met een positieve uitwerking ;)

Dikke kus, en ik beloof dat ik blijf bloggen........


Laatst bewerkt: 05/07/2017 - 19:14

Hey Rita ;)

Dank je wel voor je compliment. Ja, inmiddels kunnen wij Dientje zeker "ons Dientje" noemen ;) En nu even ademhalen inderdaad, en ik verheug mij er op dat jij ook het vervolg van mijn reis met mij mee blijft volgen.

Dikke kus terug voor jou, lieverd ;)

Laatst bewerkt: 05/07/2017 - 19:14

Hoi Sabine,

Dank je wel voor het lezen van mijn blog, en ook voor jouw compliment natuurlijk ;) heerlijk inderdaad dat de chemo nu voorbij is. De data van het begin van iedere fase in mijn kankertraject staan in mijn geheugen gegrift. En dit is natuurlijk de leukste, dus kan mij voorstellen dat die voor altijd bij mij blijft inderdaad ;) Nogmaals dank voor je lieve reactie........

Lieve groet terug van mij ;)

Laatst bewerkt: 05/07/2017 - 19:14
Zo klaar!!
Wat een mooie laatste chemo dag heb jij gehad en wel op 1 april.... Aprils fools day😜
Lief van je vriend uit Alkmaar en Dientje dat zij het weer tot een grootse dag hebben weten te maken. En vlak jezelf niet uit kanjer... Wat een ontzettende toffe , goed ingestelde en positieve man ben jij!! Chapeau.....🎩
Mag zo door ga zo door dat gaat je weer door je volgende periode heen slepen. 🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀dikke kus en wie weet weer tot snel👍🏾👍👍🏼😘🌸
Laatst bewerkt: 05/07/2017 - 19:14
Gefeliciteerd met het bereiken van deze mijlpaal!!! Heb je blogs met veel plezier gelezen. De kracht en positiviteit spat er van af. Respect!!
Laatst bewerkt: 05/07/2017 - 19:14

Hey Ber,

Yep, KLAAR, HEERLLIJK!!! Dank, dank, dank weer voor je lieve woorden ;) Je bent echt een schat, en zeker gaan wij elkaar weer zien. De 4 musketiers hebben nog wat te goed van mij ;) Dikke kus voor jou......

Laatst bewerkt: 05/07/2017 - 19:14

Hoi Tamara,

Dank je wel en super leuk dat jij mijn blogs hebt gelezen. Thx voor je complimenten ;)

Hele warme groet van mij ;)

Laatst bewerkt: 05/07/2017 - 19:14
Zooooooooooooooooooooooooooooo van harte, Hier een vette streep onder zetten!!!!! het opknappen kan nu beginnen, wel met kleine stapjes doe rustig aan maar geloof me nu kan het alleen nog maar beter gaan.
ENJOY LIFE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Heel veel liefs,

pascal
Laatst bewerkt: 05/07/2017 - 19:14

Hey Pascal,


Thx ;) Echt heerlijk, mijn vrijdagen vrij van chemo. En inderdaad, nu weer langzaam opbouwen. Ik heb er zin in! Dank je wel voor je lieve woorden ;)

Liefs van mij ;)

Laatst bewerkt: 05/07/2017 - 19:14