Bestralingsstrippenkaart

Ik ben bijna halverwege mijn strippenkaart.. mijn bestralingsstrippenkaart. 

Elke keer wordt deze trouw afgetekend door het lief verplegend personeel van de bestralingsafdeling in Genk. 

 

De bestraling op zich daar voel je niks van, maar dat het iets met mijn lijf doet dat voel ik wel. 

 

Mijn darmen zijn van streek. Maar geef ze eens ongelijk. Elke werkdag wordt daar een lading straling op afgevuurd waar je u tegen zegt. 

Waar ik normaal moeite had met naar het toilet te gaan durf ik nu geen scheetje meer te laten. 🥴

Heb na het eten last van darmen die protesteren dat er iets door heen gaat. De pijn komt en gaat .. net kleine weeën. 

Maar waar ik het meest last van heb is pijn aan mijn stuitje. Zitten doet zeerder dan normaal... en helaas liggen nu zelfs soms ook. En het straalt uit naar mijn bovenbenen. 

Volgens de dokter een normaal verschijnsel. 

Waar ik me maar mee troost is de gedachte dat de darmtrol door de bestraling mijn staartbeen wel moet loslaten en daar gewoon wat moeilijk over doet. Ik ben een beelddenker, dus zie ik in gedachte een vies monster dat zich met alle macht probeert vast te houden aan mijn bot.  Als het daadwerkelijk zo is  dat de darmtrol echt loslaat bijt ik nog wel even op mijn tandvlees. 

Morgen bestraling nummer 13.. dan nog maar 12 te gaan. Het aftellen kan beginnen!

2 reacties

Oh, ja, dat stuitje! Dat kwam bij mij gedurende de bestraling ook langzaam opzetten. Na de operatie was het bij mij in één keer weg, echt heerlijk! 

En de darmen, ja, wat een ellende. Bij mij ook de blaas en later in het traject ook de vaginawanden. Maar... de tumor was wel volledig doodgestraald, daar doe je het dan voor, toch?

Sterkte

Miranda X

Laatst bewerkt: 15/11/2019 - 23:25