Waar zal ik beginnen

Ja waar zal ik beginnen. Ik slik nog steeds de capetacipine en op zich gaat dit heel goed. Het overgeven is gelukkig voorbij. 3 weken gelen ging mijn man rennen en ik zei ik ga wel mee op de fiets. Zo gezegd zo gedaan. Na 20 km toch wel flink doorfietsen werd ik ontzettend benauwd. Och dacht ik dat kan wel, zijn conditie is niet meer wat het geweest is. Trekt wel weg dacht ik. Na 3 dagen werd het niet beter, ik kon geen hele zinnen meer praten. Ik dacht bel maar eens naar het ziekenhuis wat te doen?  Nou dat werd een bezoekje aan de eerste hulp. Ook nog met de ambulance, ik mocht zelf niet meer autorijden. Wat een toestand. In het ziekenhuis iedereen in marsmannetjes pakken. Want ze waren bang voor corona of een longembolie.  Ik dacht corona heb ik echt niet. Longembolie zou kunnen.Na een ronde bloedprikken een cd scan van mijn longen kwam de corornadokter mij vertellen dat het geen corona en geen longembolie was. Wat dan wel? Ja uitbreiding van uw ziekte?! Wat the fuck is dit? Ja zei hij u krijgt volgende week dinsdag (het was vrijdag) telefoon van uw oncoloog om het plan te bespreken. Ik vroeg zitten er dan uitzaaiingen in mijn longen? Ja was het antwoord. U kunt naar huis en volgende week bespreekt u met de oncoloog de rest. Echt ik dacht dat ik gek werd. Ze hebben me het infuus eruit gehaald en ben meteen vertrokken. Daar sta je dan buiten zittend op een van je en alles de revue laten passeren. Ik dacht echt wat een  lil Wayne  een communicatuetraining kan hij wel gebruiken. Mijn man kwam me ophalen en veel gehuild,boos dit kan toch niet. He r was geen leuk weekend. Maar ja je moet door. Dan gaat de knop weer om en door.   Dinsdag kreeg ik telefoon niet mijn eigen oncoloog die was ziek maar een andere. Ze vroeg hoe het met me ging? Ja op zich wel nog benauwd maar ja verder voel ik me wel goed.  Ze had met mijn eigen oncoloog gesproken en vertelde me dat de afwijking echt geen uitzaaiing was. Wat? Denk ik, Wat is het toch een kloothommel van een arts geweest in het ziekenhuis. Ze denken dat de longafwijking door  mijn vorige medicatie komt de everolumus. Ik was zo blij, je kunt het je niet voorstellen. Voor mijn benauwdheid kreeg ik dexamethason en ik moest wel extra bloedprikken om te kijken of de tumormarker verder zouden dalen. Dit was zo'n  ander bericht echt ik huilde van blijdschap.Meteen iedereen op de hoogt3 gesteld van dit goede bericht. De maandag erop bloed geprikt en woensdag belde mijn eigen oncoloog met de boodschap dat de marker verder aan het dalen is, mijn leverwaarde normaal is. Dus ik mag door. Wat een fijn bericht. Wel nog besproken het gedoe van de eerste hulp. Wellicht doen ze er nog iets mee. Dus al met al goed nieuws.

Zo kun je zien dat op een week tijd je leven gigantisch op zijn kop staat. En hoeveel lieve mensen ik om me heen heb. Dank jullie wel voor kaarten, bloemen, appjes, telefoontjes. Wat ben ik blij met jullie. BEDANKT!

24 reacties

Onvoorstelbaar hoe het gegaan is, maar wat een opluchting dat die #%$£% man er naast zat. Nu hoop ik nog wel heel hard dat de benauwdheid verder afneemt en je weer wat vrijer bewegen kunt en je minder moe voelt!

En wat doe je het goed in het filmpje van Kanker.nl!

Veel liefs XXX 

Laatst bewerkt: 25/05/2020 - 13:26

Ja dit hebben we ook weer gehad. Ik heb het idee dat het vandaag een stukje beter gaat met de benauwdheid.😘

Laatst bewerkt: 25/05/2020 - 22:31

Wat een onvoorstelbare 2 weken heb je gehad. Wij leefden zo met je mee tussen hoop en vrees.  Wat zijn wij ook blij en opgelucht dat de arts jou met iets opzadelen wat achteraf gelukkig niet waar blijkt te zijn. 

Ik had al mijn vraagtekens. 

Maar gelukkig Pasje allemaal goed nieuws. Wat een Topper ben je. Bikkel😘❤

Laatst bewerkt: 25/05/2020 - 13:53

Ja we moeten er maar weer elke keer mee dealen. Maar als we dit jaren volhouden klaag ik niet.😘

Laatst bewerkt: 25/05/2020 - 22:30

Lieve Pasje, ik ben gewoon wéér in tranen! Opwinding over zo'n kloothommelige (bestaat dat?) arts en blijdschap dat het uiteindelijk een heel ander verhaal blijkt. Maar je moest er wel doorheen terwijl je er zo doorheen zat. Met al wat er al op je / ons bordje ligt, kunnen we zo'n hapje toch met graagte missen. Hoop dat arts dit lees en er lering uit trekt; dan heeft jouw stress, pijn en verdriet nog iets nuttigs opgeleverd. 

Verder hebben we ontdekt dat je een geboren filmster bent! Toppie!

Lieve groetjes xxxxxxxxxxx en knuffels, Hebe

Laatst bewerkt: 25/05/2020 - 15:13

Hoi Pasje..

Ik ben heel erg blij voor jou !!!

[ en nu niet allemaal die andere arts afkatten, hij werkt en maakt daarom

ook wel eens een fout !!!!! Maken jullie nooit een fout ?? ]

Groetjes  Hans

---

Laatst bewerkt: 25/05/2020 - 15:47

Lieve Pasje, ja iedereen maakt fouten, maar dit was er wel één die jou verschrikkelijk de stuipen op het lijf heeft gejaagd. Achteraf dan wel extra blij dat het niet blijkt te kloppen, maar dit had jou toch bespaard mogen blijven. 

En... we gingen weer gelijk op. Allebei vals alarm in dezelfde week, en allebei de opluchting na de echte uitslag. Hoe doen wij dat toch iedere keer?

Nu gaan we het samen heel lang volhouden op de capecitabine, deal? 

En ik hoop ook dat je van die akelige benauwdheid afkomt.

Heel veel liefs,

Hanneke

 

 

 

Laatst bewerkt: 25/05/2020 - 17:35

Pffff jou emoties kan je voelbaar omschrijven zeg! Maar wat een opluchting dat het geen uitzaaiingen zijn. Ik heb jou filmpje gezien op Facebook kanker.nl, wat deed jij dat goed zeg 👍🏼💪🏼Ik heb jou een paar keer bekeken met een big smile 😃 🤗

Laatst bewerkt: 25/05/2020 - 21:13

Hoi hoi Pasje,

Er zijn doktoren die niet echt een pluim krijgen voor hun tact.. Of ja een uitgebloeide pluim... 

Fijn dat je weer verder kan met mooie berichten😀

Als ik dit lees denk ik terug aan mijn pluimloze arts... "Tja tja 3 tot 6 maand.." Ondertussen ben ik 2.5 jr verder.. 

Hoop dat de benauwdheid snel over is en weer strak vrolijk door! 

Liefs Elisabeth

Laatst bewerkt: 26/05/2020 - 09:46

Jeetje wat heb jij een paniek gehad zeg en dan later blijkt het voor niets te zijn geweest. Ik ben heel blij voor je dat de tumormarkers en benauwdheid zakken en jij door mag! xx Kim😘

Laatst bewerkt: 27/05/2020 - 09:32

Lieve Pasje,

Wat een enorme schrik is dat geweest. Gelukkig dat het uiteindelijk heel wat anders is. Ook niet fijn, maar het was goed te behandelen dus.

Liefs en een dikke knuffel,
Karin

Laatst bewerkt: 27/05/2020 - 19:56

WTF!! Oh echt. Wat zal jij geschrokken zijn! En nu weer extra blij. Niet normaal. Geen uitspraken doen als je het niet zeker weet. En jij, niks geloven als het niet getest is. Hopen dat je snel weer lekker mee kunt fietsen!

xxLize

Laatst bewerkt: 01/06/2020 - 07:55

Jéétje wat erg, wat een gigantische misser daar van die arts. Ik denk dat we allemaal wel de paniek en angst weer kunnen voelen die jullie gehad moeten hebben.

Blij dat je nu weer door kunt, dat de benauwdheid zakt en je weer opkrabbelt. Heel veel sterkte. Geniet van het mooie weer en van elkaar. 💜

Laatst bewerkt: 01/06/2020 - 09:11

Och wat zullen jullie angstige dagen gehad hebben zeg. Wat een opluchting dat het geen uitzaaiingen zijn. Ik hoop dat je je snel beter voelt. 
liefs Ilona 

Laatst bewerkt: 07/06/2020 - 21:16