Scan verder en weer door...

Ik schrijf niet zo vaak meer een blog, hoe komt dat? Nou veel te druk, vakanties, drukke agenda. Ik verveel me geen minuut. Dus als jullie even niets horen geen paniek!

Even denken de laatste blog was op vakantie,  Ja dat ken ik goed op vakantie gaan. De dag van thuiskomst was rustig. De volgende dag had ik de scan. Zenuwachtig ben ik hier nie r voor, wel voor de uitslag maar die was een week later. Wat had ik nog op mijn programma staan? Ja lunch met lotgenoten,  spannend ik zou de meiden ontmoeten van hier op kanker.nl en van ons groepje . Uitgerekend op de dag dat ik vanuit Limburg naar Utrecht moet zijn ze aan het spoor aan het werken. Dus contact met Dasje en ze neemt me vanuit Eindhoven samen met Hebe mee. Wat een gezellige boel in de auto. Tijdens de rit besef ik dat het net lijkt alsof we elkaar al jaren kennen. Bij aankomst in Utrecht zijn we een van de laatste dus kennisgemaakt met iedereen. Het is een ongedwongen sfeer. Fijne mensen leren kennen. De tijd vliegt.  Wat een bijzondere groep, we lachen veel hebben gelijk een klik. Anderen mensen zullen niet zien dat we mensen zijn die kanker hebben of hebben gehad. Iedereen gaat dood de een sneller dan de ander. In onze groep geldt dat hetzelfde maar we zijn er niet mee bezig. Soms als we thuis zijn denken we erover na,  niet teveel want we leven ! We leven nu! Zo doen we dat. 

De dag van de uitslag is aangebroken er wordt bloed geprikt  en na een uur ben ik aan de beurt. Mijn man en ik lopen naar binnen. Het eerste wat de arts zegt: je mag door! Poeh wat ben ik blij. Dan zegt ze me de uitslag van de scan, er is afname maar ook toename. Afname is meer dan toename dus ik mag door. Eigenlijk vind ik dit raar, ze legt me uit dat de toename ook kan zijn van de medicatie  heel verhaal maar ik mag door. Mijn tumormarker was ook wat gestegen maar daar maakte ze zich ook niet zo druk om. Ze kijkt naar het gehele plaatje. In januari een nieuwe scan en dan kijken we verder. Wat een fijn nieuws. Ik voel me goed, ben 14 kilo afgevallen, zit goed in mijn vel. Met eten moet ik oppassen in verband met min suiker.  Ik heb er ook een tablet bijgekregen. Dan denk ik weer  als dat alles is? 

Ik voel me goed en ik hoop dat ik dat ook nog jaren mag volhouden. Ik ga voor 10 -15 jaar. Langer mag natuurlijk ook. Ik leef een zo normaal mogelijk leven, ben soms ook niet de aardigste en dan heeft mijn man het te verduren maar wat hou ik van hem. Wat hou ik van mijn familie. Er zijn vrienden afgevallen en mooie voor terug gekomen. 

Kortom: IK BEN GELUKKIG

21 reacties

Hoi Pascal, wat fijn dat je je zo goed voelt en aan het genieten bent. Ik zei maandag ook tegen iemand, ik ben een gelukkig mens. Best wel dubbel als je die rot ziekte hebt. Maar mede dankzij deze aandoening sta je heel anders in het leven. Succes met alles, liefs Corrie. Xxx

Laatst bewerkt: 13/11/2019 - 12:28

Lieve Pasje,

Woorden naar mijn hart! Vooral daar waar je beschrijft hoe we het doen. Zo is het helemaal. En bij jouw laatste woorden, geen tissues dit keer, wel koude rillingen.

Zoals je weet kreeg ik op dezelfde dag als jij een zelfde soort uitslag. Hier wat groei, daar wat krimp, je mag door. Ik was er net zo blij mee als jij. We krijgen weer tijd cadeau!

Jazeker, gelukkig zijn met ongeneeslijke borstkanker, het kan. En we gaan dat nog lang zo houden.

Fijne vakantie en heel veel liefs!

Hanneke

 

Laatst bewerkt: 13/11/2019 - 13:09

Lieve Pasje. Al zolang reageren we op elkaar. Volgens mij ben jij en Miepie de eerste tegen wie ik zei: ik zou je wel eens in het echt willen ontmoeten. En zo opperde wij dan ook: wat zou een deelnemersdag georganiseerd door kanker.nl leuk zijn!! Die deelnemersdag is er gekomen. Maar jij moest helaas steeds verstek laten waardoor we elkaar nog steeds niet in het echt gezien hadden. Maar gelukkig. Je had geen dubbele afspraak op 17 oktober. En kon dus mee gaan lunchen. Klopt helemaal. Elkaar nog nooit gezien. En toch was het al zo vertrouwd en gezellig. We gaan er dit inhouden. Hoop zo dat de behandelingen goed blijven werken. Dan gaat jou die 15 jaar wel lukken. En dus ook zoveel jaar vriendschap 🤗😘💞 liefs Dasje 🌺🌺🌺

Laatst bewerkt: 13/11/2019 - 18:49

Hoi Pasje,

Goed om te horen dat het  "algehele plaatje " positief is en dat je

behandeling door gaat!!

Mooi om nu ook weer bij jou te lezen dat jullie zoveel steun aan elkaar

hebben, zeker ook na die bijeenkomst .

Ik heb een foto mogen zien in het Blog van Dasje en dat zag er heel

erg gezellig uit.

Zoals ik jou ook al eerder vertelde, ieder nadeel heeft ook weer zijn voordelen.

Aan de ene kant gaan er sommige deuren dicht , maar tegelijk gaan er

daardoor aan de andere kant weer enkele ramen open en zien we door

die ramen dingen die we anders nooit gezien zouden hebben.

Ook ik maak dat mee en daar moeten wij ons goed van bewust zijn

en heel erg van genieten.

Met wat wij allemaal meemaken, zijn we soms bewust of onbewust

keuzes aan het maken die soms heel erg positief blijken te zijn en die

op een  "normale" manier niet gebeurd zouden zijn.

Dan misschien maar enkele jaartjes korter, maar dan wel veel  BEWUSTER .

[ of zeg ik nu iets heel doms ....  hahaha ]

Groetjes  Hans

---

Laatst bewerkt: 13/11/2019 - 19:03

Recht uit je hart, Hans. Dan zeg je nooit iets doms. Fijn dat jij ook jouw bijzondere momenten hebt. Hartelijke groet Dasje.

Laatst bewerkt: 14/11/2019 - 13:32

Mooi gezegd Hans! Nee, je zegt niks doms. Je zegt precies wat en hoe het is. 

Groetjes Hebe

Laatst bewerkt: 14/11/2019 - 17:35

Lieve Pasje, wat geweldig om te lezen. Ik ben blij voor je dat het goed gaat en dat je je goed voelt!
XXX Liefs, Nik

Laatst bewerkt: 13/11/2019 - 21:30

En dan was het inderdaad 17 oktober. Eindelijk lukte het jou ook te komen. Was je eens niet de hort op met manlief. Vertrouwd  en verbondenheid van ons allen, door de kanker en kanker.nl. Geweldig dat ook jij en anderen dat ook zo voelden. Wij maken ook geen onderscheid genezen of palitatief iedereen is welkom. Niemand die het aan ons ziet. Wat tevens wel eens een valkuil is.

De uitslag was niet helemaal goed, maar ook niet fout. Dus blij dat je door mag. En dan maar weer gaan met die banaan🍌

En wat een kanjer 14 kilo niet niks op een lengte van jou. Knap hoor heb bewondering voor je doorzettings vermogen en hoe je het doet. 

Als jij gelukkig bent zijn wij blij voor jou. 

Liefs Alice😘❤

Laatst bewerkt: 13/11/2019 - 22:02

Ja, jullie zijn allemaal zo lief. En ik hoop dat we nog jaren met elkaar prachtige momenten zullen krijgen.

Laatst bewerkt: 14/11/2019 - 10:23

Hartverwarmend om je blog te lezen! Ik heb bewondering voor hoe je in het leven staat en ik ben blij je ontmoet te hebben. En blij voor jou, dat je je zo goed voelt en zoveel mogelijk kunt doen wat je wilt. Mooi mee doorgaan, nog heel lang! Heel veel liefs XXX

Laatst bewerkt: 14/11/2019 - 09:56

Hey lieve Pasje, het was een feestje (wel een druk hè....hahaha!) met jou in de auto bij Dasje te zitten. Lollig! En ja, zo vertrouwd alsof we elkaar al veel langer kennen. Mooi is dat; een klik die er gewoon is. 

Je bent een mooi mens en we leven o zo met je mee. Spannend blijft het als je zo met een 'project' mag meedoen. Heerlijk dat je het drukke leven afwisselt met vakanties. Volhouden en doorgaan en vooral genieten van het 'wel'. Wij als kankerpatiënten zijn bijzonder. Ben ervan overtuigd dat menigeen wel wat van ons 'leren' kan....

Lieve groetjes en met plezier kijk ik uit naar een volgende ontmoeting! xxx Hebe

Laatst bewerkt: 14/11/2019 - 17:40

Lieve Pasje, je bent een kanjer en ik ben héél blij dat jouw uitslag goed was in jouw situatie en hoop samen met jou dat dit héél lang zo mag blijven!! Blijf zo genieten lieverd!! 🍀

Ik hoop er de volgende samenkomst bij te kunnen zijn!! Ik heb eerlijk gezegd eerst lange tijd veel moed moeten verzamelen na het laatste recidief om de confrontatie met lotgenoten aan te durven. Maar door Dasje en het feit dat zij mij gelukkig nooit helemaal heeft losgelaten, ben ik toch over de streep getrokken en zie ik het niet meer als confronterend, maar als verbindend om jou/jullie te ontmoeten!!

Het contact met Dasje heb ik uit angst om haar weer te verliezen laten verwateren, daar heb ik haar en mijzelf verdriet mee gedaan, ook al heb ik dit in overleg met haar gedaan en begreep die schat mij wel. Gelukkig hebben wij elkaar in elk geval via de app weer gevonden en bouwen we voorzichtig het contact weer op. Voorzichtig omdat Dasje niet nog eens een teleurstelling wil meemaken (heel begrijpelijk), maar ook omdat ik haar geen pijn zou willen doen (daar is zij mij te dierbaar voor) en er ergens toch nog steeds een beetje die angst blijft bestaan van 'wat als ik veel van een lotgenoot hou en ik moet haar of hem verliezen? Kan ik dat aan??' Misschien ben ik een lafaard, maar dan wel een eerlijke!!!

Eigenlijk hoop ik dat een ontmoeting, wanneer de volgende afspraak plaatsvindt mij volledig over de streep zal trekken en ik zal ervaren dat het de moeite waard is om wel contact te hebben met elkaar, zelfs met het risico op verlies, omdat je dan in elk geval veel mooie momentjes, begrip en verbondenheid met elkaar hebt kunnen delen!! 

Helaas lukte het dit keer niet om mee te gaan lunchen, maar ik hoop er volgende keer bij te zijn!!

Ik heb zo'n bewondering voor jouw kracht en energie....aan kracht ontbreekt het mij niet, maar energie is voor mij wel een puntje.

Ik moet het zo goed verdelen en raak soms (ondanks dat ik geniet van wat ik allemaal wel kan) zo gefrustreerd wanneer ik iets moet afzeggen of te moe ben om uit bed te komen, of weer eens ziek ben geworden omdat ik geen weerstand meer heb!! Aan de andere kant denk ik dan altijd maar weer; alle behandelingen hebben mijn lichaam een opdonder gegeven en het kost veel tijd om de energie en weerstand na elk recidief weer op te bouwen, dus neem ik die tijd, want ik ben er nog en dat is toch maar gelukt. Alweer 12 jaar strijd en nog steeds hier!! En ik mag oma zijn, dat is waar ik zo bang voor was dat niet te redden!! En half april is mijn dochter ook uitgerekend en daar ga ik ook bij zijn!! Dus ik mag niet klagen, er zijn dingen die niet meer lukken (en dan mag ik daar van mijzelf ook best van balen), maar ook zoveel dingen die wel lukken en waar ik dan wéér extra van genieten kan, omdat  dit allemaal cadeautjes zijn!! Net als voor jou zijn mijn man, gezin en zelfs de hond een bron van liefde en kracht om voor door te gaan en zeker ook alle vrienden die bij mij zijn gebleven!! We gaan ook zoveel mogelijk op vakantie en verwennen onszelf en de (klein)kinderen waar we kunnen. Dat is wat deze ziekte niet alleen met mij, maar ook met de mensen om mij heen doet ... genieten met een gouden randje eromheen!!

Liefs en hopelijk tot ziens 

Miepi ❤

Laatst bewerkt: 18/11/2019 - 11:30