Na 4 maanden maar eens een update

Tja zo'n 4 maanden verder. Tjee wat is allemaal gebeurd? Nou veel kan ik jullie zeggen, schrijven.

Met de Capetacipine ging het aanvankelijk goed. Weinig bijwerkingen. Tot op een dag mijn voeten begonnen te vervellen.Ik wist dat dit kon gebeuren dus spul gehaald om mijn voeten in te smeren. Nou het werd met de dag erger. Op een gegeven moment had ik geen vel meer op mijn voeten. Kon er niet meer op lopen.Niet normaal. Zo'n pijnlijke voeten heb ik nog nooit gehad. Met als gevolg dat ik dus echt niet meer kon lopen, dus van bed naar bank. Mijn voeten waren helemaal stuk. Dit heeft 9 weken geduurd. Met als gevolg dat ik geen conditie meer heb, geen spierkracht meer. Van een krachtige vrouw naar een bedlegerige patiënt. Verschrikkelijk. Wat heb ik me rot gevoeld. Ondertussen gaan de controles gewoon door. Dus er werd na 12 weken een scan gemaakt. Gelukkig kon ik weer wat lopen, maar een vrouw van 80 liep me zo voorbij. Bloed werd geprikt een een week later de uitslag bij de oncoloog halen. Zelf had ik al het idee dat het niet goed zat. Dit werd ook bevestigd door de oncoloog. De hele boel was gegroeid. De oncoloog was er zelf ook wel van geschrokken. In mijn hoofd, longen,lymfe,botten en lever allemaal uitzaaiingen. Nou daar sta je dan met je goed gedrag. Wat nu? Chemo, taxol, wekelijks geen rust iedere week één chemo zo'n 12 stuks. Dus tot in oktober. Inmiddels heb ik er al 7 gehad en ik voel me prima! Zo goed heb ik me al een hele tijd niet meer gevoeld. De klieren in mijn hals zijn weg, of in ieder geval een stuk kleiner geworden. Dus de chemo doet wat. Lopen gaat nog niet heel erg goed, maar ik heb wel een elektrische fiets, dus ik kom vooruit. Het bloed is iedere goed dus mag ik gewoon door met de chemo. Mijn haren zijn eraf geschoren door mijn man en het gekke is dat ze er wel gewoon nog zitten. Het groeit niet meer maar helemaal eraf is het nog niet. Dus al met al ik ben er nog en ben ook nog lang niet van plan deze planeet te verlaten.

11 reacties

Wat een pech, zo veel last van dat spul en dan werkt het ook nog niet eens. 

Wel heel fijn dat het nu zoveel beter met je gaat. Dit móet toch betekenen dat de kanker een flinke knal krijgt.

Hopelijk nog weer heel lang zo vooruit, in ons goede gezelschap. 

Veel liefs,

Hanneke

Laatst bewerkt: 18/09/2020 - 13:10

Wat een narigheid Pascal! De pijn in je boete, niet meer kunnen lopen en dus ook afhankelijk van anderen. En dan doet het ook nog niet wat het moet.

Hopelijk ga je nu weer verder vooruit. Heel veel sterkte!

Liefs, Karin 😘

Laatst bewerkt: 18/09/2020 - 18:42

Wat vreselijk dat vervellen en dat je zoveel pijn had en niet zo goed kan lopen. Desondanks goed om te lezen dat jij je weer wat beter voelt. Ik hoop nog lange tijd jou blogs te mogen volgen! 
Liefs Cecylia xxx 

Laatst bewerkt: 18/09/2020 - 19:43

Wat vervelende bijwerkingen heb je moeten ondervinden. En net als je niet afhankelijk wilt zijn wordt je gedwongen door de pijn in je voeten.

Goed om te horen dat je weer wat vooruit kan kijken. En dat je nog lang niet klaar bent op deze aardbol. Dat helpt je bij het volhouden .

Veel liefs ,

Finie

Laatst bewerkt: 18/09/2020 - 21:05

Vreselijk om te horen allemaal! Maar, zo is 't maar net; je bent nog lang niet klaar hier! 
Petje áf voor jou topper!

Dikke knuffels xxxxxxxxxxxxxx lieve schat!!

Laatst bewerkt: 18/09/2020 - 21:21

Hai hai

Wat een narigheid! Gelukkig ben je weer aan de beterende hand.... 

Grote virtuele knuf

Elisabeth🙏

 

Laatst bewerkt: 19/09/2020 - 10:09

Ik moet alweer huilen. Het is mooi dat er zoveel meer mogelijk is voor mensen met kanker. Maar gvd zeg, het valt echt niet mee.

Ik wens je herstel, geen pijn, lekker wat elektrisch fietsen, ik wens je Leven, samenzijn met je lief, stabiel voort kabbelen, weinig bijwerkingen. Heel veel liefs! XXX

Laatst bewerkt: 20/09/2020 - 17:35

 

Wat vervelend die pijn aan je voeten en dan ook moeten horen dat een chemo-kuur nodig is! 

Goed is dat de kuur zijn werk doet en je voeten iets minder pijn doen. Wat heerlijk dat er een elektrische fiets is. Nu het weer het nog  toe laat, geniet daarvan.

sterkte, knuffel van mij. Chapeau voor je inzet en veerkracht!

Jeanne

Laatst bewerkt: 21/09/2020 - 13:59

Dank je wel voor je lieve bericht. 😘 Hopelijk gaat het bij jou ook goed 

Laatst bewerkt: 23/09/2020 - 22:06

Och lieverd. Beste Pasje. Wat ben jij een bijzonder en prachtig mooi mens. In het zelfde jaar werden we in die trein geduwd. Gelijk al zijn we elkaar toen gaan volgen. Beide met een soortgelijke diagnose. Beide met hoop dat we bij dat kleine groepje zouden horen die kan genezen ondanks één solitaire metastase. Zo verdrietig en erg dat dit bij jou helaas niet zo mocht zijn. Onze vriendschap werd alleen maar hechter. Helemaal toen ik voorstelde om te gaan lunchen en er nog meer fantastische dames (nu vriendinnen) dat ook heel graag wilden. Met een lach en een traan. Wat voelt het goed om elkaars vreugde maar ook elkaars verdriet te delen. Jij bent absoluut geen klaagster lieve Pasje. Deed je ook niet toen je voeten zo zeer deden. Weet dat je altijd alles met ons kunt delen. Zeker ook als het je niet mee zit. Maar voor nu lijkt de kuur gelukkig goed aan te slaan. Met wat jij schrijft ben ik heel hoopvol en kijk vol vertrouwen naar de volgende scan uit. Liefs en dikke knuffel Dasje.

Laatst bewerkt: 25/09/2020 - 11:25