Eerst nog even een onderzoek

Donderdag 10 oktober, Vandaag werd ik door de secretaresse Urologie van het MUMC gebeld, de afspraak van volgende week gaat niet door. In plaats daarvan moet er een onderzoek in Roermond plaats vinden, er moeten MRI-geleide biopten worden genomen, dit zou me volgens de secretaresse reeds verteld zijn.

Ik schoot zowat uit m'n vel, wat denkt die $%*&%£* wel, wat heb ik in Roermond te zoeken, ik ben in Maastricht in behandeling. Neee neeee, nnneee, U had het verkeerd begrepen, oohhhhh, het is namelijk zo dat dit onderzoek niet in Maastricht kan worden gedaan en daarom word u naar Roermond verwezen. ( Ik heb de secretaresse maar niet verteld dat ik in dat ziekenhuis vrijwilligerswerk doe en me daar NIET wil laten behandelen ). Nou ja, als u dat gelijk had verteld dan ...... Eind november komt u naar Maastricht voor de uitslag.

Affein, het gaat nog langer duren, het verdacht op een probleem met de prostaat werd op 20 mei vastgesteld, we zitten al begin oktober. Wachten en wachten maar weer. Ik ben benieuwd wanneer er een behandelplan gaat worden besproken.

Wel heb ik vandaag het prostaatkanker logboek en twee magazins van de PKS gekregen, maar ik voel me na deze minder goed verlopen communicatie met Maastricht niet zo happy dat ik gelijk in het nieuwe leeswerk duik, mij een beetje te heftig.

Ik ben alleenstaande en heb niet zoveel mensen waarmee ik kan praten zonder dat ik gelijk het gevoel krijg dat ik degene moet zijn om de ander te troosten in plaats van andersom. Ik ben niet zielig, hhéééé, het is koud een week geleden dat ik binnen drie minuten twee slechte berichten kreeg. Ik krijg af en toe de neiging om in het oerwoud te gaan gillen, maar dan zonder blote billen, daarvoor is het mij als iets te fris.

Mopje : Een dokter tegen zijn patiënt : Ja maar meneer, met deze kwaal kunt u 100 jaar worden. Zegt de patiënt : Nou dokter, maar goed dat ik die kwaal heb anders kon ik geen honderd worden.

In het volgende blog meer over Roermond en Maastricht