Communicatie is geen kunst deel 3

Laat in de middag werd ik gebeld door de uroloog van het vorige ziekenhuis. Hij zag in het dossier dat een afspraak was afgezegd en was benieuwd waarom. Ik vertelde hem dat ik het gevoel had dat hij niet voldoende tijd had om de patiënt te zien, onvoldoende tijd om het dossier goed te lezen of het goede dossier voor zich te hebben. Toen hij om voorbeelden vroeg heb ik o.a.. verteld dat ik hem moest bellen voor een recept voor medicatie i.v.m.. biopten nemen. Ook de apotheek die voor verwarring zorgde. Ik vertelde hem ook over de verwarrende brief die ik van de poli Oncologie had gekregen en, het verloop van het traject radend, zou dat een gesprek met hem en een oncologische verpleegkundige zijn. Hij meldde dat door plaatsgebrek op de poli urologie ze in de poli oncologie spreekuur hielden, deze brief had al verschillende patiënten de stuipen op het lijf gejaagd.

Hij was in ieder geval blij dat ik hem m'n gevoelens jegens het ziekenhuis vertelde en wenste me veel succes in het andere ziekenhuis.

Ik was verrast dat hij opbelde, maar ik was in staat om zonder ergernis of rancune dit gesprek met hem te voeren. Na afloop heb ik mezelf een schouderklopje gegeven. Mijn schouder doet er nog pijn van.