Hoe het verder ging

Een happy stone wat kan je er blij mee zijn

De dagen na de OK verlopen rustig, manlief is thuis ( zorgverlof) dochter is er, en ik wordt in de watten gelegd. Ik slaap veel en goed, zelfs een middag dutje gaat goed, moet leren luisteren naar mijn lijf, dat heb ik misschien al heel lang niet meer gedaan. De dagen gaan in alle rust voorbij,  mijn broer komt met mijn moeder voorbij, weer gaan de borsten bloot, hoe ziet dat er nu uit. Met de dag wordt het beter, je gaat er zelfs al een beetje aan wennen. Die Jaap over je lijf, ik zie op tv een programma iets over een meisje die na een ernstig ongeluk een flink litteken over haar gezicht heeft. Met therapie en een make-over omarmt ze haar litteken en laat zelfs een tattoo zetten, in de trant van dat het haar sterker en mooier maakt, dat stadium heb ik nog niet bereikt maar zet je wel aan het denken. En die tweede tattoo komt er wel, samen met mijn ff en of dochter. Mijn eerste tattoo heb ik laten zetten ter voorbereiding op onze wandel avontuur naar Santiago de Compostela in 2018, iets om nooit te vergeten, dit jaar zou ik nog een week met mijn zoon gaan, maar dat schuiven we een eindje op, of we zullen wel zien. 
manlief moet weer werken, de dagen worden nu gevuld met vriendinnen die elkaar afwisselen totdat manlief weer thuis is, hoe fijn is dat. 
vrijdag 12 maart de uitslag van de PA van de tumor en de okselklier. Het wachten duurt lang en de rit naar het ziekenhuis is weer zo beladen, een blik in elkaars ogen zegt genoeg, we denken hetzelfde en hopen het zelfde, onze stoelen in de wachtkamer zijn bezet😜 dus moeten even ergens anders zitten. We zien ook de tweede verpleegkundige weer naar de behandelkamer lopen, wordt ik niet rustig van, we mogen binnen komen.

we beginnen maar met de uitslag ( hele diepe zucht) we hebben goede berichten. De tumor is eruit de snijplanken zijn schoon en de okselklier is ook schoon. Nou je kan me opvegen, we elkaar aan, en er gaat een zucht van opluchting door de kamer. Ik ga nogmaals uit de kleren ze willen de wond zien, allemaal goed, God wat ben ik blij. Alleen bestralen, geen chemo geen hormonen, alleen bestralen. Ik heb nog vragen over hormoontherapie enzo, we krijgen wederom goede uitleg, aanstaande maandag is nog het MDo ( multidisciplinair overleg)m aar zij gaan het zo aanbieden en waarschijnlijk neemt de mensen en specialisten zo over, maar daar bellen ze me nog over. We maken het wereldkundig eindelijk goed nieuws