Update 7 - Dolly, mijn hondje is mij voor gegaan ...

Mijn hondje Dolly is overleden. Wat is het leeg om mij en in mij!

DOLLY IS NIET MEER HIER ….
Na enige tijd van stabiliteit, maar toch steeds meer achteruit gang, ging het afgelopen donderdag opeens hard achteruit.

Ze wilde niet meer eten en had diarree. Na een hele nacht met benauwdheid en hijgen vond ik haar ’s morgens op de grond en lag ze in haar eigen urine en kon zich niet meer bewegen. Uiteraard schoongemaakt en de pillen gingen nog maar met moeite erin en zelfs een lekker stukje kaas kon haar niet meer boeien. Ik had haar zoals gewoonlijk bij mij op bed liggen om haar te kammen en te borstelen en ik vroeg haar hoe het nu zo was? Ze draaide zich heel bewust van mij af en kwispelde zelfs niet meer met haar staart! Dolly maakte me zo duidelijk dat ze klaar was met haar lijden en haar leven. Ik ben nog even de deur uit gegaan in de hoop dat ze bij mijn terugkomst boven aan de trap zou staan te kwispelen en dat ik mij vergist had, maar nee! We zijn toen ook meteen naar de dierenarts gegaan en hebben een afspraak gemaakt voor ’s avonds. Zo rond 19.00 uur heb ik haar opgepakt en zijn we saampjes door het huis  gelopen om per kamer afscheid te nemen en op zolder, waar ze graag lag heb ik aan God gevraagd om zich over haar te ontfermen. Er kwamen vele Orbsen (lichtbollen) om Dolly heen en dat was voor mij ook weer een bevestiging.

Toen was het tijd om naar de dierenarts te gaan en daar is Dolly heel vredig op 26 april om 21.21 uur van mijn handen in de handen van God overgegaan.

Maandag, gisteren heb ik afscheid van haar genomen in het crematorium in Beek en is Dolly gecremeerd. Als het t.z.t. mijn tijd is kan ze met mij mee met de asbestemming en dan zijn we weer zo samen.

Wat een leegte in huis en in mij! Bijna 7 jaar 24 uur samen met zo’n hummeltje. Wat heeft ze goed voor mij gezorgd, niet alleen toen mijn vader Klaas met Alzheimer te maken kreeg en wij er steeds vaker naar toe gingen, maar ook tijdens mijn ziekte. Hoe ziek ik ook was, door Dolly ging ik toch naar buiten en moest ik zorgen dat er eten was. En toen we in februari samen de diagnose kregen van kanker was dat heftig en was mijn diepste wens dat ik haar mocht begeleiden tot het einde van haar leven en aldus geschiedde. Dank je wel Dollepop voor al je liefde en hierbij zeker ook dank aan al diegene die op haar gepast hebben in de afgelopen jaren!

Ja, zoals ik al zei is het leeg in mij en om mij. Door de zware nachten met Dolly was ik ook minder uitgerust en werd vermoeider. Ik dacht dat het misschien wel aan de schildklier of aan de bijnierfunctie kon liggen?

Dat is vorige week donderdag gecontroleerd en het is volkomen normaal. De klachten horen waarschijnlijk bij het proces van de kanker.

En er was ook een leuk museumbezoek in Echt met de vrouwen van Passage en de lezing in het OLVG in Amsterdam is goed verlopen. De enquête is weer voorbij en er waren vele mooie en leuke sociale contacten.

Zo, jullie zijn weer bij en ik heb geen idee wanneer er weer nieuws zal zijn! Maar wees gerust, ik meld me echt wel. Voorlopig ga ik me ontfermen over de leegte en eens kijken wat Caroline zonder Dolly is.

10 reacties

Oh lieve Caroline, ik heb al heel veel ellende mee gemaakt, en gelezen van lotgenoten, maar hiervan ben ik ook in tranen. Je hondje, je trouwe maatje. Ik voel heel erg met je mee, heel veel sterkte! Dikke kus XXX

Laatst bewerkt: 30/04/2019 - 23:27

Dank je wel Frie en ja, het is ook zó verdrietig! Aan de andere kant ben ik ook zo blij dat zij mij is voorgegaan en dat ik niet een ziek hondje heb hoeven achter te laten.

Warme groet,

Caroline

Laatst bewerkt: 02/05/2019 - 08:26

Caroline ,

Wens je heel veel sterkte met het verlies van Dolly ,zal wel heel moeilijk voor je zijn  zonder haar ,wel fijn dat je wens uitgekomen is dat Dolly eerder mocht gaan.                 De wens om de as van Dolly mee te nemen met de asbestemming ,ga ik zelf ook doen met mijn overleden honden .

 

 

Laatst bewerkt: 01/05/2019 - 11:33

Dank je wel Beppy voor je medeleven en ja, mooi hè om dan weer een ritueel te hebben om met de as bestemming weer samen te zijn. 

Jij ook het allerbeste voor nu,

Caroline

Laatst bewerkt: 02/05/2019 - 08:22

Duidelijk dat Dolly jouw steun en toeverlaat was. 

Gecondoleerd. Ik weet niet of dat gezegd wordt voor een hond, maar voor jou is het een groot verlies.

Sterkte,

Hanneke 

Laatst bewerkt: 01/05/2019 - 13:20

Dank voor je reactie Dolfien en ja, wat een leegte zo! Dat zul jij dan ook al ervaren hebben en ik merk dat het tijd kost om de dagelijkse routine met Dolly los te laten. 

Hartelijke groet,

Caroline

Laatst bewerkt: 02/05/2019 - 08:17

Ach Dolly is er niet meer... 

heel veel sterkte Caroline. Je liefste maatje is je voorgegaan maar jullie hebben samen lief en leed gedeeld en de herinneringen zijn er voor altijd. 

Ik heb 2 maanden geleden mijn kat moeten inslapen. En mijn vader en de kat waren altijd onafscheidelijk. De kat heeft ook echt zeker een half jaar iedere ochtend voor zijn slaapkamerdeur gewacht zoals ze iedere ochtend deed als mijn vader wakker werd. Maar hij kwam natuurlijk niet meer. 

Mijn pa was bij ons thuis opgebaard en de kat zat het liefst op bed bij mijn pa. 

Zo zie je maar hoe mens en dier met elkaar verbonden kunnen raken. 

Veel sterkte en geniet van de mooie dingen! 

Laatst bewerkt: 09/05/2019 - 08:02