Wanneer en waar aan je familie vertellen?

Opslaan

Hoe en wanneer vertel je het nieuws aan je familie? Stuur je ze de familiebrief die je van de klinisch geneticus hebt gekregen? Bel je ze of ga je langs? Dat ligt er aan wat bij je past. En bij de relatie met je familie. Houd rekening met mogelijke wensen en reacties van anderen, maar blijf uitgaan van jezelf. Hieronder volgen een paar algemene tips.

Zelf schrijven of mailen

Heb je van je arts een familiebrief gekregen? Dan kun je er voor kiezen deze te mailen of op te sturen. Je kunt hier eventueel een korte, persoonlijke toelichting bij doen. Zie de voorbeeldbrieven onderaan deze pagina.

Zoek een maatje

Het is goed om je af te vragen wie de familie het beste kan inlichten. Ben je dat zelf? Of is er iemand anders die voor jou de boodschap kan overbrengen? 

Zie je er tegenop of kun je het er gewoon even niet bij hebben, dan kun je aan een familielid vragen het nieuws te vertellen en te verspreiden.
Een andere mogelijkheid is om iemand te vragen die de familie samen met jou wil informeren. Bijvoorbeeld iemand die bepaalde familieleden beter kent dan jij. 

Je hoeft niet iedereen persoonlijk in te lichten

Je hoeft niet iedereen persoonlijk in te lichten. Dat kan ook niet altijd. In sommige grote families zijn er veel mensen die geïnformeerd moeten worden.
Je kent mogelijk niet iedereen persoonlijk. Dan kun je ook bijvoorbeeld 1 nicht vragen om al haar broers en/of zussen in te lichten.
Denk ook na over de volgorde van inlichten. Begin bijvoorbeeld bij de mensen die het dichtst bij je staan.

Heb je de indruk dat mensen die je geïnformeerd hebt, het nieuws (nog) niet doorgeven aan hun eigen gezinsleden en vind je dit lastig? Vraag dan advies bij de polikliniek Klinische Genetica.

Klein gezelschap of grotere groep

Sommige mensen zien hun familie vooral op gelegenheden als een reünie, begrafenis of trouwerij. Het nieuws kan op zo’n moment soms minder goed vallen, omdat mensen dan met iets heel anders bezig zijn. Bijvoorbeeld afscheid nemen of feest vieren.

Kies, als het kan, een zo rustig mogelijk moment. Vertel je het nieuws in een klein(er) gezelschap, dan is ook dat er meer ruimte is voor persoonlijke reacties en vragen.

Wees voorzichtig met uitstellen

Onbewuste angsten, ideeën of praktische bezwaren kunnen ervoor zorgen dat je je familie (of bepaalde familieleden) niet informeert of dat je het uitstelt. Bijvoorbeeld omdat je het nieuws eerst zelf wilt verwerken. Of een ‘goed moment’ afwacht.

Het lastige is dat je niet altijd kunt weten wat voor de ander een goed moment is. Ook kan het moeilijk voor je zijn als iemand uit je familie kanker krijgt en je diegene niet op de hoogte had gebracht. Misschien had het voorkomen kunnen worden of was de kanker eerder ontdekt als je hem of haar wel had geïnformeerd.

Soms kan uitstellen echter een heel weloverwogen keuze zijn. Heb je redenen om het uit te stellen? Lees dan de tips.

Voorbeeldbrieven

Besluit je je familieleden een brief te sturen? Dan kun je je laten inspireren door deze voorbeeldbrieven.

Voorbeeldbrief 1
 

Beste familieleden,

Zoals sommigen van jullie misschien gehoord hebben, ben ik ziek. Ik blijk een erfelijke vorm van kanker te hebben. Omdat het kan zijn dat jullie deze erfelijke aanleg ook hebben, stuur ik bijgaande informatiebrief. Deze brief heb ik van mijn erfelijkheidsarts gekregen.

Misschien overval ik jullie, maar het kan belangrijk zijn voor jullie gezondheid om dit te weten.  

Bij vragen kun je je door je huisarts naar de polikliniek Klinische Genetica laten verwijzen (zie bijgaande brief van het ziekenhuis).

Omdat ik door mijn ziekte erg weinig energie heb, word ik hier liever niet zelf over benaderd.

Succes en sterkte, vriendelijke groet, Janna

Voorbeeldbrief 2
 

Lieve mensen,

Vorige week kreeg ik de uitslag van mijn DNA-onderzoek. Zoals jullie weten vond ik het erg spannend. Helaas bleek dat ik inderdaad een erfelijke aanleg voor Lynch syndroom heb! Dat veroorzaakte mijn darmkanker. Het was echt schrikken. Maar ik vreesde het al wel; oom Pieter en Adriaan zijn immers ook overleden aan darmkanker. Ik heb er avonden lang met Cornelis over gepraat; ook in verband met de kinderen. Zij kunnen het ook hebben en wat dan? Er komt veel op ons af.

De aanleg komt van papa’s kant. Helaas kunnen jullie en jullie kinderen de erfelijke aanleg ook hebben. Dan hebben jullie een verhoogde kans om ziek te worden. Had ik maar een beter bericht kunnen brengen! Gelukkig zijn er controles mogelijk en eventueel preventieve operaties, als je inderdaad de erfelijke aanleg blijkt te hebben. Maar misschien blijkt wel dat jullie de aanleg niet hebben, dat zou fijn zijn.

Omdat het nog even kan duren voor ik jullie zie, stuur ik alvast de brief van het ziekenhuis door. Als jullie je willen laten testen op de aanleg of als je meer informatie wilt, kun je de huisarts om een verwijzing vragen naar een erfelijkheidsarts.

Ik zie jullie nog wel, het zal nog wel even een thema blijven… veel liefs en wijsheid toegewenst, liefs Cornelia

Voorbeeldbrieven Hoe vertel ik het mijn familie

Besluit uw uw familieleden een brief te sturen? Dan kunt u zich laten inspireren door deze voorbeeldbrieven.

Voorbeeldbrief 1

Beste familieleden,

Zoals sommigen van jullie misschien gehoord hebben, ben ik ziek. Ik blijk een erfelijke vorm van kanker te hebben. Omdat het kan zijn dat jullie deze erfelijke aanleg ook hebben, stuur ik bijgaande informatiebrief. Deze brief heb ik van mijn erfelijkheidsarts gekregen.

Misschien overval ik jullie, maar het kan belangrijk zijn voor jullie gezondheid om dit te weten.  

Bij vragen kun je je door je huisarts naar de polikliniek Klinische Genetica laten verwijzen (zie bijgaande brief van het ziekenhuis).

Omdat ik door mijn ziekte erg weinig energie heb, word ik hier liever niet zelf over benaderd.

Succes en sterkte, vriendelijke groet, Janna

Voorbeeldbrief 2

Lieve mensen,

Vorige week kreeg ik de uitslag van mijn DNA-onderzoek. Zoals jullie weten vond ik het erg spannend. Helaas bleek dat ik inderdaad een erfelijke aanleg voor Lynch syndroom heb! Dat veroorzaakte mijn darmkanker. Het was echt schrikken. Maar ik vreesde het al wel; oom Pieter en Adriaan zijn immers ook overleden aan darmkanker. Ik heb er avonden lang met Cornelis over gepraat; ook in verband met de kinderen. Zij kunnen het ook hebben en wat dan? Er komt veel op ons af.

De aanleg komt van papa’s kant. Helaas kunnen jullie en jullie kinderen de erfelijke aanleg ook hebben. Dan hebben jullie een verhoogde kans om ziek te worden. Had ik maar een beter bericht kunnen brengen! Gelukkig zijn er controles mogelijk en eventueel preventieve operaties, als je inderdaad de erfelijke aanleg blijkt te hebben. Maar misschien blijkt wel dat jullie de aanleg niet hebben, dat zou fijn zijn.

Omdat het nog even kan duren voor ik jullie zie, stuur ik alvast de brief van het ziekenhuis door. Als jullie je willen laten testen op de aanleg of als je meer informatie wilt, kun je de huisarts om een verwijzing vragen naar een erfelijkheidsarts.

Ik zie jullie nog wel, het zal nog wel even een thema blijven… veel liefs en wijsheid toegewenst, liefs Cornelia

Over deze pagina

De informatie in de bibliotheek is getoetst door medisch specialisten en andere deskundigen.

Laatste update: januari 2016

Dit artikel is geschreven door NFK, Nationaal informatiecentrum erfelijkheid.

Met medewerking van

Erfocentrum